سورت واقعه — آیت 66

د کلمو معناګانې:

• لَمُغْرَمُونَ: عذاب ورکړل شوي، تاواني، له خپل مال څخه بې برخې شوي.

تفسیر:

کله چې بزګر خپل تخم په ځمکه کې کري او د اوبو او پاملرنې وروسته فصل راټوکېږي، خو ناڅاپه د باد، ړنګېدونکې اورښت، یا بلې آفت په واسطه هغه له منځه ځي، نو بزګر په حیرانتیا او افسوس سره وايي: "موږ خو تاواني یو، عذاب ورکړل شوي یو، زموږ ټولې هڅې او لګښتونه بې ګټې شول."

دا خبره د هغه چا ده چې د خپل عمل په پایله کې له تاوان سره مخ شوی وي. هغه د خپل فصل د ویجاړېدو په وخت کې داسې احساس کوي لکه چې پرې عذاب نازل شوی وي، ځکه چې د هغه ټولې هڅې، وخت او پیسې له منځه تللې دي. دا د انسان د عاجزۍ او د الله تعالی د قدرت ښکارندوی دی، چې هر څه د هغه په اراده پورې تړلي دي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د رزق او برکت اصل مالک الله تعالی دی، او انسان یوازې هڅه کولای شي، خو نتیجه د الله په لاس کې ده.
• کله چې انسان له تاوان یا ناکامۍ سره مخ شي، نو باید صبر وکړي او له الله څخه رضا ولري، ځکه چې دا د دنیا ازمېښت دی.
• دا آیت د انسان په زړه کې د الله پر قدرت باور پیاوړی کوي او هغه ته دا یادونه کوي چې له الله پرته بل هیڅ څوک د رزق ورکولو یا اخیستلو واک نه لري.
• له دې آیت څخه دا هم معلومېږي چې د دنیا ژوند له ستونزو او ازمېښتونو ډک دی، نو مسلمان باید تل له الله سره تړلی وي او په هر حالت کې د هغه شکر ادا کړي.