சூரா அல்-வாகியா — வசனம் 66

சொற்களின் விளக்கம்:

• لَمُغْرَمُونَ — இது 'முக்ரமூன்' என்பதன் பன்மை. இதன் அடிப்பொருள் 'கஃராம்' (العذاب) — வேதனை, தண்டனை. இங்கு இது 'நாங்கள் வேதனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டவர்கள்' அல்லது 'நாங்கள் நஷ்டத்தில் இழப்புக்குள்ளானவர்கள்' என்ற பொருளில் வருகிறது.

விளக்கம்:

இறைவன் மனிதர்களிடம் கேட்கிறான்: நீங்கள் விதைக்கும் விதைகளைப் பார்த்தீர்களா? அவற்றை நீங்கள்தான் முளைப்பிக்கிறீர்களா, அல்லது நாம்தான் அவற்றை முளைப்பித்து வளர்க்கிறோமா? உண்மையில், நாம்தான் அவற்றை முளைப்பித்து, பயிராக்கி, அறுவடைக்குரிய நிலைக்குக் கொண்டு வருகிறோம். நாம் நாடினால், அந்தப் பயிர்களை உலர்ந்த சக்கையாக (தூசியாக) ஆக்கிவிடுவோம். அப்போது நீங்கள் அதைக் கண்டு வியப்படைந்து, "நாங்கள் கடனில் சிக்கி நஷ்டமடைந்து விட்டோம்; நாங்கள் வேதனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டவர்கள்; எங்கள் உழைப்பும் முதலீடும் வீணாகிவிட்டதே!" என்று கூறுவீர்கள். இது இறைவனின் வல்லமையையும், மனிதனின் இயலாமையையும் உணர்த்தும் நிலை.

பயன்கள்:

• மனிதன் தனது உழைப்பின் பலனை அடைவதற்கு இறைவனின் அருள் மிகவும் அவசியம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. விதைப்பது மனிதனின் கடமை; முளைப்பிப்பதும், வளர்ப்பதும், பலன் தருவதும் இறைவனின் செயல்.
• இறைவன் நாடினால் எதையும் அழிக்க முடியும் என்பதால், மனிதன் தனது சக்தியை மட்டும் நம்பாமல், இறைவனின் உதவியை எப்போதும் வேண்ட வேண்டும்.
• விவசாயம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளில் கூட இறைவனின் பங்களிப்பு இருப்பதால், ஒவ்வொரு உணவுத் துகளுக்கும் நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
• இந்த நிகழ்வு மறுமை நாளில் மனிதர்கள் உயிர்த்தெழுப்பப்படுவதற்கான ஆதாரமாக உள்ளது. எப்படி இறந்த பூமியை இறைவன் உயிர்ப்பிக்கிறானோ, அதே போல் இறந்த மனிதர்களையும் உயிர்ப்பிப்பான் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
• மனிதன் தனது திட்டங்களில் தோல்வியடையும் போது, அது இறைவனின் கட்டளை என்பதை உணர்ந்து பொறுமையுடன் இருக்க வேண்டும். இறைவன் நாடினால், அந்தத் தோல்விக்குப் பிறகும் சிறந்த பலனைத் தருவான்.