Surja El-En'am — Ajet 118

Kuptimet e fjalëve:

• "mimma dhukira ismul-lahi 'alejhi": prej kafshëve të therura mbi të cilat është përmendur emri i Allahut (duke thënë "Bismilah" në momentin e therjes).
• "bi ayatihi": me argumentet dhe shenjat e Tij të qarta.
• "mu'minin": besimtarë të vërtetë që e pranoni me bindje.

Tefsiri i ajetes:

O njerëz, hani nga ato kafshë që theren duke përmendur emrin e Allahut mbi to, pra ato që theren në mënyrën e ligjshme islame (hallall). Ky urdhër është një provë për besimin tuaj: nëse vërtet besoni në argumentet e Allahut dhe në shpalljen e Tij, atëherë duhet t'i përmbaheni këtij urdhri dhe të hani vetëm nga ato kafshë që janë therur në emër të Allahut. Sepse ithtarët e injorancës kishin zakon të ndalonin disa lloje kafshësh pa kurrfarë arsyeje, ndërsa lejonin të ngordhurat, duke ndjekur vetëm trillimet e tyre. Allahu i Madhërishëm i urdhëron besimtarët që të hanë nga të mirat që Ai i ka lejuar, duke përmendur emrin e Tij mbi to, sepse kjo është shenjë e bindjes dhe e falënderimit ndaj Tij.

Përfitimet nga ajeteja:

1. Kjo ajet na mëson se ushqimi i lejuar (hallall) nuk është vetëm çështje materiale, por edhe adhurim, sepse përmendja e emrit të Allahut gjatë therjes e kthen ngrënien në një akt të bindjes ndaj Tij.
2. Islami është feja e lehtësisë dhe e ekuilibrit: nuk i ndalon njerëzit pa arsye, por as nuk i lejon gjërat e dëmshme; çdo lejim dhe ndalim ka urtësi të madhe.
3. Besimi i vërtetë nuk është vetëm me fjalë, por dëshmohet me vepra; kështu, ngrënia nga hallalli është dëshmi praktike e sinqeritetit të besimit.
4. Kjo ajet na largon nga traditat e kota dhe bestytnitë që nuk bazohen në shpallje, duke na mësuar t'i referohemi vetëm librit të Allahut dhe sunetit të Pejgamberit ﷺ.
5. Ajo na kujton se çdo gjë që hamë duhet të jetë e pastër dhe e bekuar, sepse ushqimi hallall ndikon në pranimin e lutjeve dhe në pastërtinë e zemrës.