Sura Al-An'am — Werset 14

Znaczenie słów:

• Fāṭir (فاطر) — Stwórca, Ten, który stworzył niebiosa i ziemię bez wcześniejszego wzorca.
• Yuṭʿim (يطعم) — daje pożywienie, żywi, zaopatruje w środki do życia.
• Lā yuṭʿam (لا يطعم) — nie jest karmiony, nie potrzebuje pożywienia, jest samowystarczalny.
• Walī (ولي) — opiekun, sprzymierzeniec, ten, od którego szuka się pomocy i wsparcia.
• Aslam (أسلم) — poddał się całkowicie Bogu, okazał posłuszeństwo i pokorę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Zwróć się, o Proroku, do tych, którzy obok Boga czczą innych bogów i idoli: Czy rozsądek pozwala, abym wziął sobie opiekuna i sprzymierzeńca innego niż Bóg, skoro to On jest Stwórcą niebios i ziemi, który powołał je do istnienia bez żadnego wcześniejszego wzoru? To On żywi wszystkie swoje stworzenia i zapewnia im środki do życia, a sam nie potrzebuje niczego — nikt Go nie żywi i nikt nie jest w stanie zapewnić Mu utrzymania. Jest On całkowicie niezależny od swoich stworzeń, podczas gdy one wszystkie są od Niego zależne w każdej chwili.

Następnie powiedz im: Zaprawdę, mój Pan nakazał mi, abym był pierwszym z tej społeczności, który całkowicie podda się Bogu, okazując Mu pokorę i posłuszeństwo w każdej sprawie — w wierze, słowach i czynach. Zostałem również zakazany, abym nie był jednym z tych, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy w Jego panowaniu i czci. Nie ma bowiem żadnego stworzenia godnego oddawania czci ani szukania u niego pomocy — cała cześć i oddanie należą się wyłącznie Bogu, Stwórcy wszystkiego.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czysty monoteizm (tauhid) — werset uczy nas, że jedynym godnym czci i zaufania jest Bóg, który stworzył wszystko i troszczy się o swoje stworzenia. Nie powinniśmy szukać oparcia w nikim innym, bo tylko On jest prawdziwym Opiekunem.
2. Pokora wobec Boga — bycie pierwszym w poddaniu się Bogu to zaszczyt, do którego każdy z nas powinien dążyć. Im szybciej i pełniej oddamy się Bogu, tym bliżej będziemy Jego miłości i błogosławieństwa.
3. Ostrzeżenie przed bałwochwalstwem — werset wyraźnie przestrzega przed jakąkolwiek formą nadawania Bogu współtowarzyszy, czy to w wierze, czy w praktyce. Wiara w jednego Boga jest fundamentem szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
4. Zaufanie Bogu w codziennym życiu — skoro Bóg żywi i zaopatruje wszystkie stworzenia, to my również możemy całkowicie Mu zaufać w naszych sprawach. On nie potrzebuje naszej pomocy, a mimo to obdarza nas swoją łaską — to dowód Jego nieskończonej dobroci.
5. Odwaga w głoszeniu prawdy — Prorok został pouczony, aby otwarcie i jasno mówić o swojej wierze, nawet w obliczu sprzeciwu. To uczy nas, że prawda nie boi się wyzwań, a wyznawanie islamu wymaga odwagi i stanowczości.