Al-Quran Mulya › Al-An'am › Ayat 140
Al-An'am · 140/165
Terjemah Transliterasi — Surat Al-An'am
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ ۚ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ ۝١٤٠
🔤 Transliteration
Qad khasiral lazeena qatalooo awlaadahum safaham bighairi `ilminw wa harramoo maa razaqahumul laahuf tiraaa`an `alal laah; qad dalloo wa maa kaanoo muhtadeen
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Sarta padha acalathu: Apa kang ana ing jeroné wetengé rajakaya iki mung mligi tumrap para wong-wongku lanang, lan la- rangan ing ngatasé wong-wongku wadon, lan manawa metu wis mati lah ing kono dhèwèké kabèh padha olèh bagéan; Panjenengané bakal males dhèwèké amarga saka ang- goné anyifati ; sayekti Panjenengané iku Wicaksana, Udani
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Sesungguhnya rugilah orang yang membunuh anak-anak mereka, karena kebodohan lagi tidak mengetahui dan mereka mengharamkan apa yang Allah telah rezeki-kan pada mereka dengan semata-mata mengada-adakan terhadap Allah. Sesungguhnya mereka telah sesat dan tidaklah mereka mendapat petunjuk.

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)
M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • خَسِرَ (khasira): rugi, kelangan, rusak, lan tiba ing karusakan.
  • سَفَهًا (safahan): bodho, kurang akal, lan ora ana pikiran kang bener.
  • افْتِرَاءً (iftira'an): gawe-gawa goroh, ngaku-ngaku yen saka Allah.
  • ضَلُّوا (dhallu): kesasar, adoh saka dalan kang bener.
  • مُهْتَدِينَ (muhtadin): wong-wong kang oleh pituduh lan ana ing dalan kang bener.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT ngandhani yen wong-wong kang mateni anak-anake dhewe iku pancen wis rugi lan tiba ing karusakan. Padha mateni anak-anake amarga bodho lan ora duwe kawruh, ora liya mung amarga kurang pikir lan ora ngerti akibat kang bakal ditampa. Kajaba iku, padha uga nganggep barang-barang kang wis diparingake dening Allah minangka rezeki dadi barang kang haram, kaya ta unta lan sapi tartamtu kang diarani bahirah, saibah, washilah, lan ham. Kabeh iku padha lakoni kanthi ngaku-ngaku yen Allah kang mrentahake, padahal iku mung goroh kang digawe-gawe dhewe lan nyalahake Allah.

Sakabehe tumindak mau nuduhake yen wong-wong iku pancen wis kesasar adoh saka dalan kang bener, lan ora bakal oleh pituduh marang kebeneran. Allah minangka siji-sijine kang duwe hak nemtokake apa kang halal lan apa kang haram. Ora ana siji wae saka makhluke, dhewe-dhewe utawa bebarengan, kang kena nemtokake hukum kanggo para hamba-Nya tanpa idin saka Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

  • Islam mulangake supaya wong tuwa tresna lan ngrumat anak-anake, ora malah nyilakani utawa mateni amarga wedi mlarat utawa wedi kena aib. Rezeki iku wis dijamin dening Allah.
  • Ora kena nganggep barang kang halal dadi haram utawa kosok baline tanpa dhasar saka Allah lan Rasul-Nya. Nemtokake halal lan haram iku mung hak Allah.
  • Goroh marang Allah iku dosa gedhe, mula kudu ati-ati supaya ora ngaku-ngaku yen ana prentah saka Allah nalika sejatine mung saka hawa nepsu dhewe.
  • Wong kang nglakoni tumindak bodho tanpa kawruh kang bener bakal rugi ing donya lan akhirat. Mula kudu sinau ilmu agama supaya ora kesasar.
  • Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni urip, ngajeni anak, lan ngajeni rezeki kang diparingake Allah. Kabeh aturan ing Islam mesthi ngemot maslahat lan kabecikan kanggo manungsa.


📜 Ayat 138-142 — Surat Al-An'am

138وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ
Lan kaya mangkono para kanthi-kanthiné anggoné amaès- maèsi tumrap kèh-kèhané para manembah pangéran akèh amatèni anak-anaké, supaya bisa ang- rusakaké dhèwèké sarta supaya ametengaké agamané marang dhè- wèké; lan manawa Allah angar- sakna, ora bakal dhèwèké padha nindakaké iku, mulané padha sira togna baé dalah sabarang dora- carané
139وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَٰذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰ أَزْوَاجِنَا ۖ وَإِن يَكُن مَّيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ ۚ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ ۚ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
Sarta padha calathu: Iki raja-kaya sarta tanduran kekeran: ora ana kena mangan iki, kajaba sapa kang dadi sarju-Ku _ mang- kono panemuné _ sarta rajakaya kang dilarangi gegeré, apa déné rajakaya kang ing kono ora ngang- go anyebut asmaning Allah – agawé doracara marang Panjene- ngané; Panjenengané bakal males dhèwèké amarga saka anggoné padha adoracara
140قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ ۚ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ
Sarta padha acalathu: Apa kang ana ing jeroné wetengé rajakaya iki mung mligi tumrap para wong-wongku lanang, lan la- rangan ing ngatasé wong-wongku wadon, lan manawa metu wis mati lah ing kono dhèwèké kabèh padha olèh bagéan; Panjenengané bakal males dhèwèké amarga saka ang- goné anyifati ; sayekti Panjenengané iku Wicaksana, Udani
141۞ وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۚ كُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ ۖ وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
Temen kapitunan para kang padha matèni anaké kalawan kabodhoan tanpa kawruh sarta angaramaké paparinging Allah marang Allah; temen dhèwèké padha sasar sarta dudu wong kang padha manut dadalan kang bener
142وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا ۚ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ
Lan Panjenengané iku Kang anukulaké kebon , kang dianjang-anjangi lan kang tanpa anjang-anjang, sarta kurma tuwin pekahing wiji, kang wohé abéda- béda, apa déné zaitun lan dalima, kang madha-rupa lan kang ora madha-rupa, padha mangana wohé kalané awoh sarta ambayara zakaté apa beneré ing dina pangundhuhé, sarta aja sira padha keladuk; sa- yèkti Panjenengané iku ora remen marang wong kang padha keladuk
← Ayat 139 📖 Al-An'am Ayat 141 →
Al-An'amDhaptar Al-Quran
165Ayat
MeccanRevelation
140Ayat

Terjemah — Al-An'am 140

Surat Al-An'am Ayat 140 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Sarta padha acalathu: Apa kang ana ing jeroné wetengé rajakaya…

Surat Ayat 140/165 — Surat Al-An'am الأنعام (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-An'am Rungokna, Surat Al-An'am Terjemah, Surat Al-An'am mp3, Surat Al-An'am pdf. Ayat 138–142. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.


Surat Al-An'am

🕋 سورة الأنعام مكتوبة AR 📖 Waca Al-An'am 🎧 Al-An'am mp3 📄 Al-An'am pdf 🔗 Al-An'am 🧠 Apalna Al-An'am


العربية English Bahasa Indonesia Türkçe Русский فارسی Français اردو বাংলা Deutsch Español 中文 हिन्दी Português Italiano ภาษาไทย Polski Nederlands Shqip Kiswahili O'zbek தமிழ் Melayu Bosanski Soomaali Azərbaycan کوردی 한국어 日本語 Svenska Dansk Norsk پښتو മലയാളം සිංහල Tamazight Hausa አማርኛ Български Тоҷикӣ Қазақша Filipino سنڌي Yorùbá Fulfulde Татарча ئۇيغۇرچە Кыргызча ਪੰਜਾਬੀ Jawa తెలుగు မြန်မာ ગુજરાતી Oromo मराठी Tiếng Việt Malagasy Нохчийн Wolof ދިވެހި ಕನ್ನಡ Українська Ελληνικά ქართული ខ្មែរ دری Qafar af Maranao नेपाली

Al-Quran
Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers