ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 140

የቃላት ማብራሪያ፦

• خَسِرَ (ኸሲረ)፦ ተሸነፈ፣ ከሰራተኛው ተጎዳ።
• سَفَهًا (ሰፈሃን)፦ በሞኝነት፣ በአእምሮ ጉድለት።
• افْتِرَاءً (ኢፍቲራአን)፦ በሐሰት መስራት፣ በውሸት መላበስ።
• مُهْتَدِينَ (ሙህተዲን)፦ ቀጥተኛውን መንገድ የተመሩ።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

እነዚያ ልጆቻቸውን በሞኝነትና በእውቀት ማነስ ምክንያት የገደሉ ሰዎች በእርግጥ ከሰሩ። እንዲሁም አላህ የሰጣቸውን ሲሳይ በሐሰት በአላህ ላይ በመመላበስ የከለከሉት ሰዎችም በእርግጥ ከሰሩ። እነዚህ ሰዎች ከቀጥተኛው መንገድ በጣም ርቀዋል፤ የተመሩም አልነበሩም።

አንዳንድ የዓረብ ጎሳዎች ልጆቻቸውን፣ በተለይም ሴት ልጆችን፣ በድህነት ፍራቻና በጦርነት ምርኮ ፍራቻ ምክንያት በሕይወት ይቀብሩ ነበር። ይህ ድርጊታቸው ከእውቀት ውጪ የተፈጸመ የሞኝነት ተግባር ነበር። በተጨማሪም አላህ የሰጣቸውን ከብቶች (እንደ ባሒራ፣ ሳኢባ፣ ወሲላ እና ሓሚ የመሳሰሉትን) በራሳቸው ፈጠራ ከልክለው ነበር። ይህን ያደረጉት አላህ እንዳዘዘን በማለት በአላህ ላይ ውሸት በመመላበስ ነው። እነዚህ ሰዎች ከእውነት መንገድ ተሳስተዋል፤ ወደ ቀጥተኛው መንገድም አልተመሩም።

በዚህ አንቀጽ ውስጥ አላህ ሁለት ትልቅ ጥፋቶችን ይጠቅሳል፦ አንደኛው ልጆችን መግደል ነው፤ ይህ በሞኝነትና በእውቀት ማነስ የተፈጸመ ነው። ሁለተኛው ደግሞ አላህ የሰጣቸውን ሲሳይ በሐሰት መከልከል ነው፤ ይህም በአላህ ላይ ውሸት መመላበስን ያካትታል። ሁለቱም ድርጊቶች ከአላህ መ