Sura Al-An'am — Aya 140

Maana ya maneno:

• سَفَهًا: Ujinga na upumbavu.
• افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ: Kukusanya uzushi na kumzulia Mwenyezi Mungu urongo.
• ضَلُّوا: Wamepotoka mbali na njia ya haki.

Ufafanuzi wa Aya:

Hakika wamekhasirika na kupotea wale ambao waliwaua watoto wao kwa ujinga na upumbavu, bila ya kuwa na elimu yoyote, kama walivyokuwa wakizika watoto wao wa kike wakiwa hai kwa kuogopa umaskini au kuteswa. Pia waliharamisha vitu ambavyo Mwenyezi Mungu alivyo waruzuku, kama vile ngamia, kondoo na mbuzi waliokuwa wakiitwa "Bahira", "Sa'iba", "Wasila" na "Hami" – wakidai kwamba Mwenyezi Mungu amewaarifu kuhusu kuviharamisha, hali ni urongo tu na kumzulia Mwenyezi Mungu. Hakika hawa wamepotoka mbali na njia ya sawa, na hawakuwa katika wale walioongoka wala walioelekezwa kwenye haki. Kwa hiyo, kuhalalisha na kuharamisha ni haki ya Mwenyezi Mungu pekee, na halali ni kile Mwenyezi Mungu alichokihalalisha, haramu ni kile alichokiharamisha, na hakuna mtu yeyote – awe mtu mmoja au kikundi – anayeweza kuwahalalishia waja wa Mwenyezi Mungu au kuwaharamishia kitu ambacho Mwenyezi Mungu hakukiruhusu.

Faida za Aya:

• Aya hii inaonyesha hatari kubwa ya kufuata mila na desturi za kijinga zinazopingana na mafundisho ya Mwenyezi Mungu, na kwamba kufanya hivyo kunaleta khasara kubwa duniani na akhera.
• Inathibitisha kwamba kuhalalisha na kuharamisha ni haki ya Mwenyezi Mungu pekee, na si sawa kwa mwanadamu kujitwalia mamlaka haya, kwani Mwenyezi Mungu ndiye Mola Mlezi anayejua maslahi ya waja wake.
• Inaonya dhidi ya kumzulia Mwenyezi Mungu urongo kwa kuhusisha naye mambo ambayo hakuyasema, na kwamba hili ni dhambi kubwa inayomfanya mtu apotee na kuwa mbali na hidaya.
• Inathibitisha kwamba elimu na akili ni muhimu katika kuelewa dini, na kwamba ujinga na upumbavu vinaweza kumpeleka mtu kufanya mambo makubwa ya kikatili kama kuwaua watoto, jambo ambalo linapingana na maadili ya Kiislamu yanayothamini maisha na kuyalinda.