Surat Al-An'am — Ayat 47

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَغْتَةً (baghtatan): dumadakan, tanpa dijarag, ora ngerti-ngerti.
• جَهْرَةً (jahratan): terang-terangan, ketok ing mripat, bisa dideleng langsung.
• يُهْلَكُ (yuhlaku): dipatèni, dirusak, ditibakake siksa nganti sirna.
• الظَّالِمُونَ (az-zalimun): wong-wong kang nganiaya awake dhewe, yaiku wong kafir kang nyembah saliyané Allah lan ngapusi para rasul.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad supaya takon marang wong-wong musyrik: "Coba kandhakna marang aku, yèn siksa saka Allah teka marang kowé kanthi dumadakan tanpa kowé ngerti, utawa teka kanthi terang-terangan nganti kowé bisa ndeleng dhewe, apa ana kang dipatèni kejaba wong-wong kang zhalim?"

Tegesé, siksa saka Allah iku mesthi teka marang wong kang kafir lan nganiaya awake dhewe. Wong-wong iki padha nyembah saliyané Allah, lan padha ngapusi para rasul. Mula, dheweke pantes nampa siksa. Ayat iki dadi pepeling kanggo wong-wong musyrik supaya padha ngrumangsani lan ninggalake tumindak ala, amarga siksa Allah iku mesthi bakal teka, ora preduli dumadakan utawa terang-terangan.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yèn siksa Allah iku mesthi teka marang wong kang zhalim, mula kita kudu padha wedi lan taqwa marang Allah.
• Kita dielingake supaya ora nglakoni tumindak kafir lan ora ngapusi para rasul, amarga iku kalebu tumindak zhalim kang bakal nggawa cilaka.
• Ayat iki uga nuduhake yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa, mula kita kudu padha ngandel lan tawakal marang Panjenengane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat kanggo sinau Al-Qur'an lan nglakoni ajarané, supaya ora kalebu wong kang zhalim lan bisa urip tentrem ing donya lan akhirat.