Surah Al-An'am — Aya 47

Ma’anar Kalmomin:

• بَغْتَةً: kwatsam, ba tare da sanin mutum ba.
• جَهْرَةً: a bayyane, a fili, da mutum yana gani da idonsa.

Tafsirin Ayar:

Ka ce musu, ya Manzo, ga waɗannan mushrikai: “Ku gaya mani, idan azabar Allah ta zo muku kwatsam ba tare da kun san ta ba, ko kuma a bayyane a fili da kuke ganinta da idanunku, shin, za a halaka da ita face mutanen da suka yi zalunci?” Wato babu wanda za a halaka da wannan azaba face waɗanda suka ƙetare iyaka, suka bauta wa wanin Allah, suka ƙaryata ManzanninSa. Su ne kawai za su sami halakar fushi da azaba, amma masu imani da suka bi gaskiya, za su tsira daga wannan azaba, ko da ta zo kwatsam ko a bayyane.

Fa’idodin Ayar:

1. Ayar tana nuna cewa azabar Allah ba ta shafe masu imani ba, ko da ta zo kwatsam ko a bayyane, domin Allah yana kare bayinSa salihai.
2. Tana ƙarfafa mutum ya nisanta kansa daga zalunci, musamman shirka da ƙaryata Manzanni, domin su ne dalilan halaka.
3. Tana nuna cewa tsira ba ta dogara da lokaci ba, amma da aiki na gaskiya da imani, don haka mutum ya kamata ya yi gaggawar tuba kafin azabar ta zo.
4. Tana ƙarfafa bege ga masu laifi cewa idan suka tuba suka bar zalunci, za su tsira daga azabar Allah, domin Allah Mai jinƙai ne ga bayinSa.