Surja El-En'am — Ajet 69

Kuptimet e fjalëve:

• el-muttekun (ata që ruhen): besimtarët që i frikësohen Allahut, duke zbatuar urdhrat e Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij.
• min hisabihim (nga llogaria e tyre): nga llogaria e atyre që tallen me ajetet e Allahut dhe që flasin fjalë të kota.
• dhikra (përkujtesë): këshillë dhe vërejtje që u bëhet atyre për t'i ndaluar nga e keqja.

Tefsiri i Ajetit:

Kur besimtarët u ndjenë në vështirësi për shkak të shoqërimit me jobesimtarët që talleshin me ajetet e Allahut, pasi u ishte ndaluar rreptësisht kjo gjë, Allahu i Lartësuar zbriti këtë ajet për t'i lehtësuar ata. Ai u bën të ditur se ata që ruhen nga Allahu, duke zbatuar urdhrat e Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij, nuk kanë asnjë përgjegjësi për mëkatet e atyre që tallen dhe që flasin fjalë të kota. Ata nuk do të pyeten për veprat e këtyre të fundit, as nuk do të mbajnë barrën e gjynaheve të tyre. Megjithatë, ata kanë për detyrë t'i këshillojnë dhe t'i tërheqin vërejtjen atyre, duke i nxitur që të largohen nga tallja dhe fjalët e kota, me shpresë që ata të ruhen nga gjynahet dhe t'i frikësohen Allahut. Pra, qëllimi i shoqërimit me ta nuk është miratimi i veprave të tyre, por përkujtesa dhe këshilla, duke shprehur hapur neverinë ndaj asaj që bëjnë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimtari nuk mban përgjegjësi për gjynahet e të tjerëve, por secili do të llogaritet për veprat e veta.
2. Detyra e besimtarit ndaj atyre që bëjnë gabime është këshilla dhe urdhërimi për të mirë, jo qëndrimi indiferent ose miratimi i së keqes.
3. Shoqërimi me njerëzit e këqij lejohet vetëm kur ka një qëllim të mirë – për t'i udhëzuar ata drejt së mirës, duke shprehur hapur mosmiratimin për veprat e tyre.
4. Kjo është një lehtësim dhe mëshirë nga Allahu për besimtarët, sepse Ai nuk i ngarkon ata me atë që nuk kanë fuqi ta mbajnë.
5. Ajeti nxit te besimtari dashurinë për të mirën dhe dëshirën që njerëzit e tjerë të udhëzohen, sepse këshilla e sinqertë është nga veprat më të dashura tek Allahu.