Surah Al-An'am — Aya 69

Ma’anonin Kalmomi:

• الَّذِينَ يَتَّقُونَ: waɗanda suke tsoron Allah ta hanyar yin biyayya ga umarninsa da nisantar abubuwan da ya hana.
• مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ: ba shi da wani alaƙa da lissafin ayyukan waɗannan masu yin izgili da kafirci.
• ذِكْرَىٰ: tunatarwa da wa’azi.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana bayyana cewa waɗanda suke tsoron Allah kuma suke yin biyayya ga umarninsa, ba su da wani alhaki a kan zunuban waɗanda suke yin izgili da ayoyin Allah, kuma ba za a tambaye su ba game da laifukan waɗannan mutane. Amma duk da haka, wajibi ne a kansu su yi musu tunatarwa da wa’azi, su nuna musu rashin amincewa da abin da suke yi na kafirci da izgili, kuma su yi musu nasiha da kyawawan kalmomi. Wannan kuwa yana nufin su yi hakan ne don waɗannan mutane su daina wannan munanan hali, su ji tsoron Allah, su koma ga bin gaskiya da yin biyayya ga Allah.

Fa’idojin Ayat:

1. Kyautatawa da wa’azin alheri wajibi ne a kan muminai, musamman ga waɗanda suke cikin kuskure, domin su fita daga duhun kafirci zuwa hasken imani.
2. Mumini ba shi da alhakin zunuban wasu mutane, amma yana da alhakin yin wa’azi da tunatarwa da kyautatawa, don haka bai kamata ya bar su ba tare da nasiha ba.
3. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su kasance da haƙuri da juriya wajen kiran mutane zuwa ga Allah, kuma su dogara ga Allah a cikin al’amuransu, saboda lissafin ayyukan mutane yana hannun Allah ne kaɗai.
4. Nuna rashin amincewa da munanan ayyuka yana daga cikin hanyoyin gyara al’umma, kuma yana iya zama sanadin shiryar da wasu zuwa ga tafarkin gaskiya.