ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 69

የቃላት ፍቺዎች፡-

• يَتَّقُونَ፡- አላህን የሚፈሩ፣ ትእዛዞቹን የሚፈጽሙ እና ከክልክሎቹ የሚርቁ።
• حِسَابِهِم፡- የእነርሱ (የከሃዲዎች) ተጠያቂነት እና ቅጣት።
• ذِكْرَىٰ፡- ማስታወስ፣ ምክር እና መገሠጽ።

የአንቀጹ ትንበያ (ተፍሲር)፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ ለሙእምናን እንዲህ ያስታውቃል፡- እነዚያ አላህን የሚፈሩና ትእዛዞቹን የሚጠብቁ ምእመናን፣ በአላህ አንቀጾች ላይ የሚሳለቁትን ከሓዲዎች በሚቀመጡበት ጊዜ ከኃጢአታቸውና ከተጠያቂነታቸው ምንም ኃላፊነት በእነርሱ ላይ የለም። የእነርሱን ሥራ ተጠያቂ አይደሉም። ነገር ግን በእነርሱ ላይ ያለው ግዴታ እነዚያን ከሓዲዎች መምከርና ማስታወስ ነው፤ ይኸውም ከሳቂቃቸውና ከክፉ ንግግራቸው እንዲታቀቡ በመገሠጽ ነው። ይህ ማስታወስና መገሠጽ አላህን እንዲፈሩና ከክፉ ሥራ እንዲርቁ ሊያደርጋቸው ይቻላልና።

ይህ አንቀጽ የተወረደው ሙስሊሞች ከከሓዲዎች ጋር መቀመጥ ስለተከለከለ በተገሠጹ ጊዜ “እንግዲያውስ ከእነርሱ ጋር ብንቀመጥ በኃጢአታቸው ውስጥ እንገባለን?” ብለው ስለጠየቁ ነው። አላህም የኃጢአታቸው ተጠያቂነት በእነርሱ ላይ እንደሌለ ገለጸላቸው፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ የመምከርና የማስታወስ ግዴታ እንዳለባቸው አስታወቀ።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. አላህ ለእያንዳንዱ ሰው የራሱን ሥራ እንጂ የሌላውን ሥራ አያስከፍልም፤ ስለዚህ ሙስሊም በከሓዲዎች ኃጢአት አይጠየቅም።
2. ምእመናን በክፉ ሰዎች ጋር በሚቀመጡበት ጊዜ የመገሠጽና የማስታወስ ኃላፊነት አለባቸው፤ ዝም ብለው መመልከት አይገባቸውም።
3. ምክርና መገሠጽ ለሰዎች መንገድ ሊከፍትና ወደ አላህ ፍራቻ ሊመራቸው ይችላል፤ ስለዚህ ተስፋ በመቁረጥ ምክርን መተው የለብንም።
4. ኢስላም ሙስሊሞችን ከክፉ ጋር የመቀመጥ አደጋ እንዲጠነቀቁ ያስተምራል፤ ነገር ግን ለማስተማርና ለማስታወስ ሲሉ ከእነርሱ ጋር መቀመጥ ይፈቀድላቸዋል።
5. ይህ አንቀጽ የሚያሳየው አላህ ለባሮቹ ቸርነቱንና ማመቻቸቱን ነው፤ በማይችሉት ነገር አያስገድዳቸውም።