සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 69

වචනාර්ථ විවරණය:

• يَتَّقُونَ – භක්තිමත් වන්නෝ, අල්ලාහ්ට බිය වී ඔහුගේ නියෝග පිළිපදින අය.
• حِسَابِهِم – ඔවුන්ගේ (අයහපත් ක්‍රියාවන් පිළිබඳ) විනිශ්චය හෝ ප්‍රශ්න කිරීම.
• ذِكْرَىٰ – මතක් කිරීම, උපදෙස් දීම, අවවාද කිරීම.
• لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ – ඔවුන් භක්තිමත් වනු පිණිස, එනම් අයහපත් ක්‍රියාවලින් වැළකී සිටිනු පිණිස.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ්ට බිය වී ඔහුගේ නියෝග පිළිපදින, තහනම් දෑවලින් වැළකී සිටින දේවභක්තිකයින්ට අල්ලාහ්ගේ ආයාතයන් උපහාසයට ලක් කරමින්, අපහාසාත්මක ලෙස කතා කරන අයගේ වැරදි ක්‍රියාවන් පිළිබඳ විනිශ්චයේ කිසිදු වගකීමක් නොමැත. එනම්, ඔවුන් එම අයහපත් ක්‍රියාවන් නිසා විනිශ්චය දිනයේදී ගණන් බේරීමට ලක් නොවන්නේ ඔවුන් එම ක්‍රියාවන් සිදු නොකළ බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් මෙම අයහපත් ක්‍රියාවන්ට සම්බන්ධ නොවී නිහඬව සිටිය යුතු නොවේ. ඔවුන්ගේ වගකීම වන්නේ ඔවුන්ට උපදෙස් දීම, මතක් කිරීම සහ අවවාද කිරීමයි. එමගින් ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ ආයාතයන් උපහාසයට ලක් කිරීමෙන් සහ අයහපත් ක්‍රියාවලින් වැළකී, දේවභක්තිකයින් බවට පත්විය හැකිය. මෙම උපදෙස් දීමේ වගකීම ඉටු කළ යුත්තේ ඔවුන්ගේ අයහපත් ක්‍රියාවන්ට එකඟ වීමක් හෝ අනුමැතියක් ප්‍රකාශ කිරීමක් ලෙස නොව, එම ක්‍රියාවන් පිළිබඳ අප්‍රසාදය ප්‍රකාශ කරමින්, ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමේ අරමුණින් යුතුව සිදු කළ යුතුය.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

• දේවභක්තිකයින් අයහපත් අයගේ වැරදි ක්‍රියාවන්ට වගකිව යුතු නොවේ; සෑම කෙනෙක්ම තම තමන්ගේ ක්‍රියාවන්ටම වගකිව යුතුය. මෙය ඉස්ලාමයේ යුක්තිය පිළිබඳ පැහැදිලි මූලධර්මයකි.
• අයහපත දකින විට නිහඬව සිටීම ප්‍රමාණවත් නොවේ; යහපතට මඟ පෙන්වීම සහ අයහපතින් වැළැක්වීම සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුගේම වගකීමකි.
• උපදෙස් දීමේදී අරමුණ විය යුත්තේ අනෙකාගේ යහපතයි, ඔහුව නින්දා කිරීම හෝ අවමානයට ලක් කිරීම නොවේ. මෙය ඉස්ලාමයේ උතුම් චරිත ධර්මතාවයකි.
• අල්ලාහ්ගේ ආයාතයන් උපහාසයට ලක් කිරීම බරපතල පාපයක් වන අතර, එවැනි අයට උපදෙස් දීමෙන් ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමට උත්සාහ කිරීම දේවභක්තිකයින්ගේ යුතුකමකි.
• මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ්ගේ දයාව සහ කරුණාව කෙතරම් විශාලද යන්නයි; අයහපත් අයට පවා උපදෙස් දීමෙන් ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමට අවස්ථාව ලබා දී ඇත. මෙය ඉස්ලාමයේ සමාව, ඉවසීම සහ යහපත් සන්නිවේදනයේ උතුම් ගුණාංග පිළිබිඹු කරයි.