ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 7

የቃላት ትርጉም፦

• قِرْطَاسٍ (ቂርጧስ)፡- ወረቀት ወይም ጽሑፍ የሚጻፍበት ቆዳ/ገጽ ማለት ነው።
• فَلَمَسُوهُ (ፈለመሱሁ)፡- በእጆቻቸው ዳሰሱት፣ ነኩት ማለት ነው።
• سِحْرٌ مُبِينٌ (ሲሕሩን ሙቢን)፡- ግልጽ የሆነ ድግምት/ማስማት ማለት ነው።

የአንቀጹ ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እንዲህ ይላል፡- «አንተ ዘንድ ከሰማይ በወረቀት ላይ የተጻፈ መጽሐፍ ባወረድን፣ እነዚያ የካዱት ሰዎችም በዓይናቸው አይተው በእጆቻቸው ቢዳስሱትና እውነት መሆኑን በራሳቸው ቢመሰክሩም እንኳ፣ ከክህደታቸው የተነሳና እውነትን ለመቀበል ፈቃደኛ ባለመሆናቸው፣ ይህ ግልጽ ድግምት እንጂ ሌላ አይደለም ባሉ ነበር።»

ይህ ማለት እነዚያ ከሓዲዎች እውነትን የሚጠሉት በማመን ምክንያት ሳይሆን በግትዝነትና በኩራት ነው። ምንም ዓይነት ተአምር ብታዩም አያምኑም ነበር፤ ምክንያቱም ልቦቻቸው በዓለመ እውነት ላይ ተዘግተዋልና። አላህ ይህን ሲገልጽ የነቢዩን ልብ ለማጽናትና በእነርሱ ግትዝነት እንዳያዝን ያበረታታል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

1. እምነት በልብ ንጽሕናና በእውነት ፍቅር ላይ የተመሠረተ ነው፤ ተአምራትን ማየት ብቻ ለማመን በቂ አይደለም።
2. አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰ.ዓ.ወ) የሰጠው ታላቅ ተአምር — ቁርኣን — ዘላለማዊና ለሁሉም ዘመን የሚበቃ መሆኑን እንረዳለን፤ ይህም የአላህ ጥበብ ነው።
3. ከሓዲዎች የሚናገሩት ነገር ሁሉ ምክንያታዊ ሳይሆን የግትዝነት መገለጫ እንደሆነ እንማራለን፤ ስለዚህ ምእመናን በደረሰባቸው ነገር እንዳይጨነቁ ይጠነቀቃሉ።
4. እውነትን የሚፈልግ ሰው አላህ ይመራዋል፤ ግትዝ የሆነ ሰው ግን ምንም ተአምር ቢታይ አይጠቅመውም፤ ስለዚህ ልባችንን ለእውነት ክፍት ማድረግ የእምነት መሠረት ነው።