انعام سۈرىسى — ئايەت 72

بۇ ئايەتتە اللە تائالا بىزگە ئىككى مۇھىم ۋەزىپىنى بۇيرۇيدۇ ۋە قىيامەت كۈنىدىكى ھەقىقەتنى ئەسكەرتىدۇ.

سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ئەقىمۇس-سالاة: نامازنى تولۇق ۋە كامىل شەكىلدە ئادا قىلىش، يەنى نامازنىڭ شەرتلىرى، رۇكۇنلىرى ۋە ۋاجىپلىرىنى تولۇق ئورۇنلاش.
• ۋەتتەقۇھۇ: اللەدىن قورقۇش، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئورۇنلاش ۋە چەكلىمىلىرىدىن يېنىش.
• تُحْشَرُونَ: قىيامەت كۈنى قايتا تىرىلىپ، اللەنىڭ ھۇزۇرىغا توپلىنىش.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ تىلىدىن نەقىل قىلىنغان بولۇپ، ئۇ كاپىرلارغا خىتاب قىلىپ: مېنىڭ پەرۋەردىگارىم ماڭا ۋە سىلەرگە نامازنى كامىل ئورۇنلاشنى ۋە ئۇنىڭدىن ھەقىقىي قورقۇشنى بۇيرۇدى، دەيدۇ. يەنى نامازنى ۋاقتىدا، تەھارەت بىلەن، خۇشۇئ (قەلب تەۋەززۇئى) بىلەن ئادا قىلىش، شۇنداقلا اللەنىڭ ھەل قىلغان نەرسىلىرىنى قوبۇل قىلىپ، ھارام قىلغانلىرىدىن ساقلىنىش كېرەك. ئاندىن ئايەت شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، پەقەت اللە تائالانىڭ ئۆزىلا قىيامەت كۈنى بارلىق مەخلۇقاتلارنى ئۆز ھۇزۇرىغا توپلايدىغان زاتتۇر. ئۇ كۈندە ھەر بىر ئادەم ئۆز ئەمەلىنىڭ ھېسابىنى بېرىدۇ، ياخشى ئەمەل قىلغانلار مۇكاپاتلىنىدۇ، يامان ئەمەل قىلغانلار جازالىنىدۇ.

بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

1. ناماز ئىسلام دىنىنىڭ ئەڭ مۇھىم ئىبادەتلىرىدىن بىرى بولۇپ، ئۇنى كامىل شەكىلدە ئورۇنلاش ھەر بىر مۇسۇلماننىڭ بۇرچىدۇر.
2. تەقۋالىق — اللەدىن قورقۇپ، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇش ۋە چەكلىمىلىرىدىن يېنىش — مۇئمىننىڭ ھاياتىدىكى ئەڭ ئاساسلىق پرىنسىپتۇر.
3. قىيامەت كۈنى ھەممە ئادەم اللەنىڭ ھۇزۇرىغا توپلىنىپ، ئەمەللىرىنىڭ ھېسابىنى بېرىدۇ. بۇ ئىمان ئېيتقان كىشىنى ياخشى ئەمەل قىلىشقا ۋە يامانلىقتىن يېنىشقا ئۈندەيدۇ.
4. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى كۆرسىتىدۇكى، ئىبادەت ۋە تەقۋالىق پەقەت اللە ئۈچۈن بولۇشى كېرەك، چۈنكى ئاخىرقى قايتىش پەقەت ئۇنىڭغا بولىدۇ.
5. ئىسلام دىنى ئادەمنى ناماز ۋە تەقۋالىق ئارقىلىق مەنىۋى جەھەتتىن يۇقىرى كۆتۈرۈشكە، شۇنداقلا ئاخىرەت كۈنىنى ئەسكەرتىپ، مەسئۇلىيەتچان بولۇشقا تەربىيەلەيدۇ.