සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 72

වචනාර්ථ:

• وَأَنْ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ – නමස්කාරය (සලාතය) ස්ථාපිත කරන්නැයි අණ කරන ලදී.
• وَاتَّقُوهُ – ඔහුට බිය වී ඔහුගේ අණපනත් පිළිපදිමින් තහනම් දැයින් වැළකී සිටින්න.
• إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ – ඔහු වෙතම ඔබ සැවොම එක්රැස් කරනු ලබන්නෝය.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වදන තුළින් අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන්ට පැහැදිලි කර දෙන්නේ, ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම ලැබූ අයට අනිවාර්ය කරන ලද වගකීම් දෙකක් පිළිබඳවය. එනම්:

පළමුව: නමස්කාරය (සලාතය) ස්ථාපිත කිරීමයි. එනම් එය එහි කාලයන්හිදී, එහි කොන්දේසි හා අංගයන් සම්පූර්ණ කරමින්, භක්තියෙන් හා නිහතමානීව ඉටු කිරීමයි. මෙය ඇදහිල්ලේ කුළුණ වන අතර දිනපතා දෙවියන් හා සම්බන්ධතාවය ශක්තිමත් කරන මාධ්යයයි.

දෙවනුව: අල්ලාහ්ට බිය වීම (තක්වා) යි. එනම් උන්වහන්සේගේ අණපනත් පිළිපැදීමෙන් සහ තහනම් කළ දැයින් වැළකීමෙන් තම ජීවිතය ආරක්ෂා කර ගැනීමයි. මෙය ගැතියාව පාපයන්ගෙන් හා අකීකරුකමින් වළක්වන ආරක්ෂක පවුරක් වැනිය.

ඉන්පසු අල්ලාහ් තආලා මෙම වගකීම්වල බරපතලකම හා වැදගත්කම අවධාරණය කරමින් පවසන්නේ, "උන්වහන්සේම ඔබ සැවොම එක්රැස් කරනු ලබන්නාය" කියාය. එනම් විනිශ්චය දිනයේදී සියලු මනුෂ්‍යයන් උන්වහන්සේ වෙතම එක්රැස් කරනු ලබන අතර, එහිදී ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට අනුව ඔවුන්ට විපාක හෝ දඬුවම් ලැබෙනු ඇත. එබැවින් නමස්කාරය ස්ථාපිත කර තක්වා (දෙවියන්ට බිය) වීමෙන් එදිනට සූදානම් විය යුතුය.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. නමස්කාරය (සලාතය) යනු ඇදහිල්ලේ ප්‍රධානතම කුළුණ වන අතර, එය ස්ථාපිත කිරීම සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුටම අනිවාර්ය වගකීමකි. එය ජීවිතයට පිළිවෙලක් හා විනයක් ගෙන එයි.
2. තක්වා (දෙවියන්ට බිය වීම) යනු සැබෑ ඇදහිල්ලේ ලක්ෂණයකි. එය මනුෂ්‍යයාව අයහපත් ක්‍රියාවලින් වළක්වා යහපත් ජීවිතයක් ගත කිරීමට මඟ පෙන්වයි.
3. විනිශ්චය දිනය පිළිබඳ විශ්වාසය මනුෂ්‍යයා තුළ වගකීමේ හැඟීමක් ඇති කරයි. තම සෑම ක්‍රියාවක්ම ගණන් බලනු ලබන බව දැන සිටීම, යහපත් ක්‍රියා කිරීමට උත්තේජනයක් වන අතර අයහපතින් වළක්වයි.
4. අල්ලාහ් වෙත එක්රැස් කරනු ලබන බවට මතක් කිරීම, මෙලොව ජීවිතය අවසන් නොවන බවත්, සැබෑ සාර්ථකත්වය පරලොව බවත් අපට වටහා දෙයි. එබැවින් මෙලොව ජීවිතය පරලොව සාර්ථකත්වය සඳහා සූදානම් වීමේ අවස්ථාවක් ලෙස සැලකිය යුතුය.
5. නමස්කාරය හා තක්වා යන දෙකම එකට එකතු වූ විට, එය මනුෂ්‍යයාගේ ජීවිතය සමතුලිත කරයි. එක් අතකින් දෙවියන් සමඟ සම්බන්ධතාවය ශක්තිමත් වන අතර, අනෙක් අතින් සමාජය තුළ යහපත් චරිතයක් ගොඩනැගේ.