სურა ალ-ანამი — აია 72

და მიატოვე (ო, მოციქულო) ისინი, რომლებიც თავიანთ სარწმუნოებას — ისლამს — დაცინვად და გასართობად აქცევენ, და რომლებიც ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ მოატყუა. და შეახსენე მათ ყურანის მეშვეობით, რომ ყოველი სული განწირული იქნება დაღუპვისთვის ამის გამო. მას არ ეყოლება ალლაჰის გარდა არც მფარველი და არც შუამდგომელი. და თუნდაც ნებისმიერი გამოსასყიდი შესთავაზოს თავის დასახსნელად, ეს არ იქნება მიღებული მისგან. ასეთნი არიან ისინი, რომლებმაც საკუთარი თავი დაღუპვას მისცეს იმის გამო, რაც მოიპოვეს. მათთვის არის მდუღარე წყალი სასმელად და მტკივნეული სასჯელი იმის გამო, რომ ისინი ურწმუნოებას სჩადიოდნენ.

უთხარი (ო, მოციქულო): «ნუთუ ჩვენ დავიწყებთ მოწოდებას ალლაჰის გარდა იმის მიმართ, რაც არ გვაძლევს სარგებელს და არც გვაზიანებს? და (თუ ამას გავაკეთებთ), ნუთუ დავბრუნდებით უკან [გზასაცდენისკენ] მას შემდეგ, რაც ალლაჰმა გვიწინამძღვრა? და (ის, ვინც ბრუნდება გზასაცდენაში) ჰგავს იმას, ვინც სატანამ აცდუნა დედამიწაზე, და ის დაბნეულია. მას ჰყავს თანამგზავრები, რომლებიც მოუწოდებენ (ჭეშმარიტი) გზისკენ: «მოდი ჩვენთან!». უთხარი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მხოლოდ ალლაჰის გზა არის (ნამდვილი) გზა, და ჩვენ ყველას გვებრძანა სრულად დავემორჩილოთ სამყაროთა უფალს».

და იგია, ვინც შექმნა ცები და მიწა ჭეშმარიტებით. და იმ დღეს როდესაც იტყვის: «იყავ!» — და ის მაშინვე იქნება. მისი სიტყვა — ჭეშმარიტებაა. და მხოლოდ მას ეკუთვნის მმართველობა იმ დღეს, როდესაც ჩაბერილი იქნება საყვირში. ის არის მცოდნე დაფარულისა და ხილულისა, და იგია ბრძენი, ყოვლისმცოდნე.

۞ და აი, უთხრა იბრაჰიმმა თავის მამას აზარს: «ნუთუ შენ კერპებს იღებ ღმერთებად (რომლებსაც არ შეუძლიათ არც სარგებლის მოტანა და არც ზიანის მიყენება)? მე ვხედავ, რომ შენ (ო, მამაჩემო) და შენი ხალხი აშკარა გზასაცდენაში ხართ».