Surah Al-An'am — Aya 76

Ma’anar Kalmomi:

• جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ: Ya yi duhu, ya rufe shi da dare.
• أَفَلَ: Ya ɓace, ya faku (ya faɗi a sararin sama).

Tafsirin Ayar:

Lokacin da dare ya yi duhu a kan Annabi Ibrahim (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi), ya ga tauraro (wataƙila shi ne Venus ko wani tauraro mai haske). Ya ce wa mutanensa, waɗanda suke bauta wa taurari: "Wannan ne Ubangijina," yana yin haka ne don ya jawo su cikin hujja da suka, ba don ya yarda da hakan ba. Sa’ad da tauraron ya ɓace, ya ce: "Ba na son waɗanda ke ɓacewa (masu fakuwa)." Wato, Ubangiji na gaskiya ba zai iya zama abin bauta da ke ɓacewa ba, domin shi madawwami ne, ba ya ɓacewa kuma ba ya canzawa.

Fa’idojin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana yadda Annabi Ibrahim yake amfani da hankali da lura da halittu don isa ga sanin Allah, kuma yana koyar da mutanensa ta hanyar tambayoyi da hujjoji masu sauƙi.
2. Tana karfafa mana imani cewa Allah ba ya misaltuwa da halittu, domin duk abin da ke ɓacewa ko canzawa ba zai iya zama abin bauta ba.
3. Tana koya mana yadda za mu yi jayayya da masu bin ƙarya cikin ladabi da hikima, ba tare da tashin hankali ba, domin mu nuna musu gaskiya ta hanyar misalai na zahiri.
4. Tana ƙara mana ƙaunar Allah da girmama shi, domin shi ne madawwami, mai rahama, wanda ba ya barin bayinsa, kuma yana sa mu dogara gare shi a kowane lokaci.