Surat Al-An'am — Ayat 89

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْكِتَابَ : kitab-kitab kang diturunake dening Allah marang para nabi, kayata shuhuf Ibrahim, Taurat Musa, Zabur Dawud, lan Injil Isa.
• الْحُكْمَ : kawicaksanan, pemahaman, lan kawruh babagan isi kitab-kitab kasebut.
• النُّبُوَّةَ : jabatan kenabian utawa kerasulan.
• يَكْفُرْ : kafir, ora gelem percaya, utawa nolak.
• وَكَّلْنَا : nyiapake, nguwasani, lan nunjuk sawijining kaum kanggo njaga lan nindakake.
• قَوْمًا : sawijining kaum utawa golongan wong.

2) Tegesing ayat:

Para nabi kang kasebut ing ayat-ayat sadurunge iku wong-wong kang wis diparingi dening Allah kitab-kitab suci, kawicaksanan (pemahaman babagan agama), lan jabatan kenabian. Dheweke ora mung diwenehi, nanging uga dipilih lan diparingi kemampuan kanggo mangerteni lan nyampekake wahyu marang manungsa.

Banjur Allah ngandhani Nabi Muhammad: yen wong-wong kafir saka kaummu, yaiku wong-wong Mekah, padha nolak lan ora gelem percaya marang telung perkara iku — kitab, kawicaksanan, lan kenabian — aja kuwatir, amarga Allah wis nyiapake kaum liya kang bakal njaga lan nindakake kabeh mau kanthi setya. Kaum kasebut ora bakal kafir marang perkara-perkara kasebut, malah bakal iman lan ngugemi kanthi teguh. Sing dimaksud kaum iki yaiku para Anshar (wong Madinah), para Muhajirin, lan kabeh wong kang ngetutake dheweke kanthi becik nganti dina kiamat. Ana uga kang ngandharake yen kang dimaksud yaiku para nabi dhewe kang wis kasebut, amarga kabeh mau wis diparingi iman lan ora bakal kafir marang apa kang wis diparingake dening Allah.

Dadi, intine ayat iki menehi panglipur lan pangarep-arep: sanajan ana wong kang nolak, bakal tansah ana wong liya kang gelem nampa lan njaga agama Allah. Allah ora butuh marang wong kang kafir, amarga wis ana kaum kang setya lan iman.

3) Faedah lan piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen nikmat kang paling gedhe iku dudu bandha utawa pangkat donya, nanging iman, kawruh agama, lan kemampuan kanggo mangerteni kitab Allah. Iki kabeh peparing saka Allah kang kudu disyukuri.
• Allah tansah nyiapake wong kang bakal njaga agama-Nya. Yen ana wong kang nolak, aja padha sedhih, amarga bakal ana wong liya kang luwih apik lan luwih setya.
• Dadi wong kang iman lan njaga agama iku luwih mulya tinimbang wong kang kafir lan nolak. Kita kudu dadi bagian saka kaum kang ora kafir marang kitab, kawicaksanan, lan kenabian.
• Ayat iki uga menehi pangarep-arep marang saben wong: sapa wae kang gelem nampa kebenaran, mesthi bakal diparingi pituduh dening Allah. Ora ana wong kang ora bisa oleh hidayah, anggere gelem mbukak ati.
• Kita kudu tresna marang Al-Qur'an lan ilmu agama, amarga iku bagian saka telung perkara kang disebutake ing ayat iki. Wong kang njaga Al-Qur'an bakal dadi kaum kang dimulyakake dening Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora wedi yen ana wong kang ngece utawa nolak Islam. Sing penting kita tetep iman, sinau, lan nindakake ajaran agama kanthi bener.