ซูเราะฮฺ อัล-มุลก์ — อายะฮฺ 21

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• أَمْسَكَ หมายถึง ยับยั้ง หรือ หน่วงเหนี่ยวไว้
• رِزْقَهُ หมายถึง ปัจจัยยังชีพที่พระองค์ประทานให้
• لَجُّوا หมายถึง ดื้อรั้น ยืนหยัดอย่างมุ่งมั่น
• عُتُوٍّ หมายถึง การหยิ่งยะโส ละเมิดฝ่าฝืนอย่างรุนแรง
• نُفُورٍ หมายถึง การเหินห่าง หลีกหนีจากความจริง

การตีความโองการ:

โองการนี้เป็นการท้าทายและย้ำเตือนเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธาให้ตระหนักถึงความจริงที่ว่า ไม่มีผู้ใดสามารถประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาได้ หากอัลลอฮ์ทรงยับยั้งความโปรดปรานของพระองค์เสีย ไม่ว่าจะเป็นฝนที่ตกลงมา พืชผลที่งอกเงย หรือทรัพย์สินเงินทองที่พวกเขาแสวงหา ล้วนมาจากพระองค์ทั้งสิ้น แล้วใครเล่าที่จะสามารถจัดหาสิ่งเหล่านี้ให้พวกเขาได้ หากพระองค์ทรงระงับมันไว้?

แม้จะมีการตักเตือนเช่นนี้ แต่เหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธากลับไม่ยอมรับฟังและไม่ยอมเชื่อฟัง พวกเขายังคงดื้อรั้นต่อไปในการหยิ่งยะโส ละเมิดฝ่าฝืน และเหินห่างจากหนทางแห่งสัจธรรม พวกเขาไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะศรัทธาเท่านั้น แต่ยังแสดงความเกลียดชังและหลีกหนีจากคำเชิญชวนสู่ความดีอีกด้วย

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การพึ่งพาพระเจ้าเพียงผู้เดียว: โองการนี้สอนให้มนุษย์ตระหนักว่า แหล่งที่มาของปัจจัยยังชีพทั้งมวลนั้นมาจากอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว ไม่มีผู้ใดในจักรวาลสามารถประทานหรือยับยั้งสิ่งใดได้หากพระองค์ไม่ทรงประสงค์ ดังนั้น มนุษย์จึงควรหันหน้าเข้าหาพระองค์ด้วยความสำนึกและพึ่งพาพระองค์ในทุกกิจการ
2. ความเมตตาอันไม่มีที่สิ้นสุดของพระเจ้า: การที่อัลลอฮ์ยังคงประทานปัจจัยยังชีพแก่มนุษย์ แม้พวกเขาจะดื้อรั้นและปฏิเสธพระองค์ ก็สะท้อนให้เห็นถึงความเมตตาอันกว้างใหญ่ไพศาลของพระองค์ ที่มิได้ตัดขาดความโปรดปรานจากบ่าวของพระองค์โดยสิ้นเชิง
3. การตักเตือนให้กลับตัวก่อนสาย: โองการนี้เป็นการปลุกจิตสำนึกให้มนุษย์เร่งรีบกลับตัวกลับใจ ก่อนที่ความดื้อรั้นและการเหินห่างจากความจริงจะนำพาพวกเขาไปสู่ความหายนะ ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. ความสำคัญของการเปิดใจรับสัจธรรม: การที่ผู้ปฏิเสธศรัทธายังคงจมอยู่ในการหยิ่งยะโสและหลีกหนีจากความจริง เป็นบทเรียนให้เรารู้จักถ่อมตนและเปิดใจรับฟังคำตักเตือน เพื่อมิให้เราตกอยู่ในสภาพเช่นเดียวกับพวกเขา