Surat Al-Qalam — Ayat 14

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَن كَانَ (an kāna): tegesé "amarga dheweke wis dadi" utawa "jalaran dheweke duwe".
• ذَا مَالٍ (dhā mālin): tegesé "kang duwe bandha" utawa "kang sugih".
• وَبَنِينَ (wa banīn): tegesé "lan anak-anak lanang" utawa "lan putra-putra".

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih gegandhengan karo ayat-ayat sadurungé kang nyritakaké wong kang ala wataké. Ing ayat iki, Allah SWT nerangaké sebabé wong mau tumindak gumedhe lan mbangkang marang bebener. Sebabé ora liya amarga dheweke rumangsa sugih bandha lan duwe akèh anak lanang. Dheweke rumangsa gedhe lan kuwat, mula banjur sombong, ora gelem manut marang Allah lan Rasulé. Dheweke nganggep yèn kasugihan lan anak-anake iku tandha yèn dheweke bener lan diajèni déning Allah, mula banjur nampik ayat-ayat Al-Qur'an lan nganggep iku dongèngan wong-wong kuna. Al-Qur'an ngélingaké yèn kasugihan lan turun iku dudu ukuran kamulyan ing ngarsané Allah, nanging mung minangka ujian. Mula, wong mukmin ora kena niru wataké wong kang kaya mangkono mau.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Kasugihan lan anak kang akèh iku dudu tandha yèn wong iku mulya ing ngarsané Allah, nanging mung ujian lan titipan.
• Aja nganti kasugihan lan jabatan marakaké kita sombong lan nampik bebener.
• Al-Qur'an mulang supaya kita tansah andhap asor lan gelem nampa pituduh saka Allah.
• Wong kang nampik bebener amarga rumangsa sugih lan kuwat iku bakal kena paukuman.
• Kita kudu ngupaya dadi wong kang syukur lan nggunakaké nikmat kanggo ngabdi marang Allah, ora kanggo mbangkang.