ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 14

คำสำคัญ:

• ذَا مَالٍ = ผู้ที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย
• وَبَنِينَ = และมีบุตรชายหลายคน

การตีความ:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้ผู้ปฏิเสธศรัทธาบางคนหยิ่งยะโสและหันเหจากความจริง นั่นคือเพราะเขามีทรัพย์สมบัติและบุตรชายมากมาย เขาจึงคิดว่าความมั่งคั่งและอำนาจเหล่านี้เป็นเครื่องยืนยันถึงความยิ่งใหญ่ของเขา ทำให้เขาหลงตัวเองและดูหมิ่นผู้ที่ยากจนกว่า เมื่อมีการอ่านอายะฮ์ของอัลกุรอานให้เขาฟัง เขากลับปฏิเสธและเยาะเย้ยว่าเป็นเพียงนิทานเก่าแก่ของคนรุ่นก่อน

การที่อัลลอฮ์ทรงตรัสถึงเงื่อนไขนี้เป็นการชี้ให้เห็นว่า ความมั่งคั่งทางโลกและลูกหลานที่มากมายมิได้เป็นเครื่องหมายของความดีงามหรือความโปรดปรานจากพระเจ้าเสมอไป หากแต่เป็นบททดสอบอย่างหนึ่ง มนุษย์บางคนเมื่อได้รับความมั่งคั่งก็ลืมตัว ลืมพระผู้เป็นเจ้า และคิดว่าตนเองเหนือกว่าผู้อื่น ทั้งที่แท้จริงแล้วสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเครื่องประดับแห่งชีวิตโลกที่จางหายไป

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ทรัพย์สมบัติและบุตรหลานเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ที่มนุษย์ต้องใช้ให้ถูกต้อง มิใช่ใช้เป็นเหตุผลในการหยิ่งยะโสหรือดูหมิ่นผู้อื่น
2. การที่บุคคลหนึ่งมีฐานะร่ำรวยหรือมียศถาบรรดาศักดิ์มิได้เป็นเครื่องการันตีว่าเขาจะเป็นคนดีหรือถูกต้องเสมอไป ความดีงามอยู่ที่การศรัทธาและการปฏิบัติตามคำสอนของอัลลอฮ์
3. มุสลิมต้องตระหนักว่า การยึดมั่นในทรัพย์สินและลูกหลานมากเกินไปอาจเป็นเหตุให้หันเหจากความจริงและปฏิเสธอัลกุรอานได้ จึงต้องระมัดระวังมิให้ความมั่งคั่งทางโลกทำให้เราลืมพระเจ้า
4. บทเรียนนี้สอนให้เราถ่อมตนอยู่เสมอ ไม่ว่าอัลลอฮ์จะประทานความมั่งคั่งหรือความยากจนแก่เรา เพราะการทดสอบที่แท้จริงคือความศรัทธาและการปฏิบัติที่ดีงามของเรา มิใช่ปริมาณทรัพย์สินหรือจำนวนบุตรที่เรามี