சூரா அல்-கலம் — வசனம் 14

சொற்பொருள்:

• أَن كَانَ – அவன் செல்வமும் குழந்தைகளும் உடையவனாக இருந்ததால்.
• ذَا مَالٍ – அதிக செல்வத்தை உடையவன்.
• وَبَنِينَ – ஆண் குழந்தைகள் (புதல்வர்கள்).

விளக்கம்:

இந்த வசனம், முந்தைய வசனங்களில் கூறப்பட்ட தீய குணங்களைக் கொண்ட ஒருவனைப் பற்றிய தொடர்ச்சியாகும். அந்த நபர், தனக்கு அதிக செல்வமும், ஆண் குழந்தைகளும் இருந்ததால், அவன் இறுமாப்பு கொண்டு, சத்தியத்தை ஏற்க மறுத்தான். செல்வமும் சந்ததியும் அவனுக்கு செருக்கை ஏற்படுத்தி, இறைவனின் வசனங்களை பொய்யாக்கும் துணிவைக் கொடுத்தன. அவன், "இவை முன்னோர்களின் கட்டுக்கதைகள்" என்று கூறி, திருக்குர்ஆனின் உண்மைகளை நிராகரித்தான். இவ்வசனம் குறிப்பாக மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவனான வலீத் பின் முஃகீரா போன்றவர்களைக் குறித்து இறங்கியது. அவன் செல்வமும், புதல்வர்களும் மிகுந்தவனாக இருந்ததால், இறைவனின் தூதருக்கு கட்டுப்பட மறுத்து, பெருமை கொண்டான். செல்வமும், சந்ததியும் அவனை இறைவனின் நெறியிலிருந்து விலக்கி, அவனுடைய தீய செயல்களுக்கு காரணமாயின.

பயன்கள்:

1. செல்வமும், குழந்தைகளும் இறைவனின் அருட்கொடைகளில் ஒன்று. ஆனால், அவற்றைப் பெருமைக்கும், ஆணவத்திற்கும் பயன்படுத்தினால், அவை மனிதனின் அழிவுக்குக் காரணமாகிவிடும்.
2. ஒருவனுக்கு அதிக செல்வமும், சந்ததியும் இருப்பது அவன் சத்தியத்தை ஏற்க வேண்டிய கடமையிலிருந்து அவனை விடுவிப்பதில்லை. மாறாக, அந்த அருட்கொடைகளுக்காக அவன் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
3. இறைவனின் வசனங்களை நிராகரிப்பதற்கு எந்த செல்வமும், சந்ததியும் காரணமாக இருக்கக் கூடாது. மனிதன் தன் நிலையைப் பார்த்து இறுமாப்பு கொள்ளாமல், இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு பணிந்து நடக்க வேண்டும்.
4. இந்த வசனம், செல்வத்தின் மீதான பற்றும், சந்ததியின் மீதான அளவு கடந்த அன்பும் மனிதனை இறைவனின் நெறியிலிருந்து விலக்கக்கூடும் என்பதை எச்சரிக்கிறது. எனவே, ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் இவற்றில் மயங்காமல், இறைவனின் திருப்தியையே முதன்மையாகக் கருத வேண்டும்.