Surat Al-Qalam — Ayat 13

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• عُتُلٍّ (utullin): wong kang kasar, atos, lan ala bebudene.
• زَنِيمٍ (zanimin): wong kang digandhengake marang sawijining kaum, nanging dheweke dudu asli saka kaum iku (dheweke mung numpang utawa ora jelas asal-usule).

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat-ayat sadurunge kang nyritakake bab wong-wong kang kena dicela dening Allah. Ing ayat iki, Allah nerangake yen wong kang kaya ngono iku kasar lan atos atine, ora duwe bebudene kang alus, lan gampang nesu sarta nyakiti liyan. Sakwise kabeh sifat ala mau, dheweke uga digandhengake marang sawijining kaum nanging dheweke dudu asli saka kaum iku — kaya wong kang numpang jeneng utawa ora jelas asal-usule, mula ora bisa dipercaya.

Dadi, ayat iki nggambarake wong kang wis kebak sifat-sifat ala: seneng sumpah palsu, seneng nyatur, seneng ngadu-adu, pelit, nglanggar wates, akeh dosa, kasar, lan ora jelas asal-usule. Kabeh sifat iki dadi tandha yen dheweke iku wong kang kudu disingkiri lan ora kena ditiru.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Islam mulang supaya kita adoh saka sifat kasar, atos atine, lan ala bebudene, amarga kuwi dudu akhlake wong mukmin.
• Kita kudu njaga tutur kata lan tingkah laku supaya ora dadi wong kang dibenci dening Allah lan manungsa.
• Wong kang seneng ngapusi, nyatur, lan ngadu-adu iku tandhane imane lemah, mula kudu dihindari.
• Islam ngajak kita dadi wong kang jujur, alus atine, lan bisa dipercaya, supaya urip dadi tentrem lan berkah.
• Kita uga dielingake supaya ora gampang kepincut marang wong kang akeh bandha lan anak nanging akhlake ala, amarga bandha lan anak ora bisa nylametake saka azab Allah.