Аль-Калам сүресі — Аят 17

1. Сөздердің мағынасы:

• بَلَوْنَا: сынадық, сынаққа салдық.
• أَصْحَابَ الْجَنَّةِ: бақ иелері, яғни бақша иелері.
• أَقْسَمُوا: ант етті.
• لَيَصْرِمُنَّهَا: оның жемісін міндетті түрде жинап аламыз, орамыз.
• مُصْبِحِينَ: таң ата, таңертең ерте.

1. Түсіндірмесі:

Шын мәнінде, Біз Мекке халқын құрғақшылық пен аштық арқылы сынаққа салдық. Бұл — олардың иман келтіруі мен шыдамдылығын анықтау үшін болған сынақ. Сол сияқты Біз бұрын бақ иелерін де сынаққа салған едік. Олар бақтарының жемісін таң ата жинап алуға ант етті. Олар мұны жасырын түрде жасамақ болды, яғни кедей-кепшіктерге, мұқтаж жандарға ешнәрсе қалдырмауды көздеді. Олар «Алла қаласа» деп те айтпады, сондықтан бақтарынан айырылып қалды. Бұл оқиға — адамдарға Алланың әміріне бағынбау мен сараңдықтың қандай зардапқа әкелетінін ескертетін ғибрат.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Алла Тағала пенделерін әртүрлі сынақтар арқылы сынайды. Бұл сынақтар адамның шынайы иманын, сабырлылығын және Аллаға деген сенімін анықтайды.
• Мұсылман адам әрдайым «Алла қаласа» деп айтуы керек. Бұл — Алланың құдіретіне мойынсұнудың және болашақты Аллаға тапсырудың белгісі.
• Мал-мүлікте кедей-кепшіктердің, мұқтаж жандардың хақысы бар. Сараңдық пен ашкөздік адамды Алланың разылығынан айырады.
• Алланың берген нығметтеріне шүкіршілік ету, оларды жақсылық жолында жұмсау — иманның кемелдігінің белгісі.
• Бұл дүниедегі байлық пен бақ-дәулет уақытша. Олардың артында ақыреттегі есеп бар екенін ұмытпау керек.
• Қиындық пен таршылық кезінде сабыр ету, Аллаға тәуекел ету — мұсылманның әдебі.