Аль-Калам сүрәсе — Аять 22

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әгъдәү — иртәнге вакытта, таң беленә барсыннар.
• хәрс — җир эшләнмәсе, бакча, иген урыны (бу урында — хөрмә агачлары бакчасы).
• саримин — өзеп алучылар, кисүчеләр (җимешне өзеп алырга ният кылганнар).

Аять тәфсире:

Алар төнлә үзара киңәшләшеп, иртәнге бик иртә вакытта, ярлы-мескеннәр килмичә, бакчаларыннан җимешне өзеп алырга булдылар. Шуңа күрә алар бер-берсенә кычкырып әйттеләр: «Әгәр сез чыннан да җимешне өзәргә ниятләсәгез, хәзер үк, таң беленә, бакчагызга барыгыз!» Алар моны ярлыларның килүеннән куркып, үзләренең байлыгын саклар өчен эшләделәр. Ләкин аларның бу явыз нияте Аллаһыга мәгълүм иде, һәм Аллаһы аларга үзенең җәзасын иңдерде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Байлыкны саклау өчен ярлылардан качу — бик яман сыйфат. Мөселман кешесе һәрвакыт ярлыларга ярдәм итәргә, аларның хакын бирергә тиеш.
• Кеше никадәр генә сер итеп план корса да, Аллаһы аның эшен белә һәм аның эшләренә карап җәза яки савап бирәчәк.
• Бакча, җир эшләнмәсе кебек нигъмәтләр — Аллаһының бүләге, аларны бирүче Аллаһының үзе. Шуңа күрә алардан файдаланганда да, Аллаһының рөхсәтен һәм биргән хакларын онытырга ярамый.
• Иртәнге вакытта эш башлау — бәрәкәтле эш, ләкин эшнең нияте чиста булырга тиеш. Явыз ният белән башланган эш бәрәкәтсез була.