Surat Al-Qalam — Ayat 22

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اغْدُوا (ighduw): tegesé mangkat esuk-esuk, budhal ing wayah isih esuk.
• حَرْثِكُمْ (hartsikum): tegesé kebon utawa tetanduranmu, ing kene kang dimaksud yaiku kebon kurma.
• صَارِمِينَ (sharimin): tegesé wong-wong kang padha ngethok utawa manen woh-wohan.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake bab wong-wong kang padha duwe kebon, banjur padha ngomong marang kanca-kancane ing wayah esuk: "Ayo padha mangkat menyang kebonmu esuk-esuk, yen kowe pancen arep ngethok woh-wohane." Wong-wong mau padha ngajak-ajak supaya enggal-enggal budhal menyang kebon sadurunge ana wong miskin teka, amarga dheweke pancen wis niat arep manen kabeh woh-wohan ing kebon mau tanpa arep menehi bagean marang wong miskin. Dheweke padha ngomong kanthi bisik-bisik supaya ora ana wong liya kang krungu, lan padha budhal esuk-esuk kanthi kekuatan lan niat kang mantep arep ngethok kabeh woh-wohane.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora pelit lan ora ngetokake hak-hak wong miskin saka rezeki kang wis diparingake dening Allah.
• Niat kang ala lan tumindak kang curang marang wong liya, mesthi bakal ana akibaté, kaya kang dialami dening wong-wong ing crita iki.
• Allah SWT tansah mirsani saben tumindak lan niat ing ati manungsa, mula kita kudu tansah tumindak kanthi jujur lan adil.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita ora sombong karo apa kang kita duweni, amarga kabeh iku mung titipan saka Allah.
• Kita diajab supaya tansah eling marang wong-wong kang kurang mampu lan gelem menehi bagean saka rezeki kita, amarga iku minangka tandha syukur marang Allah SWT.