Surja El-Kalem — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• "En igdu" (أَنِ اغْدُوا): Shkoni herët në mëngjes, para lindjes së diellit.
• "Ala harsiküm" (عَلَىٰ حَرْثِكُمْ): Në kopshtin tuaj, domethënë në plantacionin e palmave dhe të korrat tuaja.
• "In kültüm sarimín" (إِن كُنتُمْ صَارِمِينَ): Nëse keni vendosur t'i këputni frutat, domethënë t'i mblidhni hurmat nga palmat.

Tefsiri i Ajetit:

Kur pronarët e kopshtit (të cilët ishin njerëz të pasur por koprracë, që nuk donin t'u jepnin të varfërve nga të korrat e tyre) u zgjuan natën dhe vendosën t'i mblidhnin hurmat herët në mëngjes, para se të vinin të varfërit dhe nevojtarët që të mos u jepnin asgjë nga ato që Zoti u kishte dhënë. Ata i thoshin njëri-tjetrit: "Nxitoni dhe shkoni herët në mëngjes në kopshtin tuaj, para se të dalin njerëzit, nëse vërtet keni vendosur t'i këputni frutat dhe t'i mblidhni ato." Por ata nuk e dinin se Zoti u kishte dërguar dënimin e Tij natën, i cili i shkatërroi të gjitha ato që kishin mbjellë, siç tregohet në vargjet pasuese.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitimi për të bërë mirë dhe për të shfrytëzuar kohën është cilësi e lavdërueshme, por duhet të jetë në atë që e do Zoti dhe e miraton Ai, jo në atë që e zemëron Atë.
2. Koprracia dhe pengimi i së drejtës së të varfërve nga pasuria është shkak për humbjen e begatisë dhe shkatërrimin e saj.
3. Njeriu planifikon dhe vendos, por Zoti është Ai që vendos dhe ekzekuton; asnjë plan nuk mund t'i shpëtojë caktimit të Zotit.
4. Kujdesi ndaj nevojtarëve dhe dhënia nga të mirat që Zoti na ka dhënë është prej shkaqeve të begatisë dhe mbrojtjes nga dënimi.