سورت حاقه — آیت 20

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• ظَنَنتُ: دلته معنی «يقين مې کړی و» يا «پوخ باور مې درلود» دی، نه شک او ګمان.
• مُلَاقٍ: له سره مخ کېدونکی، رسېدونکی.
• حِسَابِيَهْ: زما حساب (د اعمالو حساب چې په آخرت کې به ورسره مخ کېږم).

د آيت تفسير (تفسير الآية):

دا د هغه چا خبره ده چې د قيامت په ورځ به يې د عملونو دفتر په ښي لاس کې ورکړل شي. هغه به د خوشحالۍ او ابادۍ له امله وايي: «ما په دنيوي ژوند کې پوخ يقين درلود چې زه به له خپل حساب سره مخ کېږم او د خپلو کړنو سزا يا اجر به وګورم.» يعنې هغه په دنيا کې له دې حقيقته بېخبره نه و چې يو ورځ به د الله په وړاندې ودرېږي او د خپلو اعمالو حساب به ورکوي؛ نو ځکه يې د ايمان او نيکو عملونو په واسطه د دې ورځې لپاره تياری کړی و. دا خبره د هغه د ايمان د پخوالي او د آخرت د يقين د قوت ښودنه کوي، چې په پایله کې يې په جنت کې په خوشحاله او ښه ژوند کې داخلېږي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. مؤمن بايد په دنيا کې د آخرت په حساب پوخ يقين ولري، ځکه چې دا يقين انسان د نيکو اعمالو او له ګناهونو څخه د ځان ساتنې ته هڅوي.
2. هغه څوک چې په آخرت ايمان لري، د دنيا په ژوند کې د حساب ورځې لپاره تياری نیسي او د الله د رضا په لټه کې وي.
3. د حساب په ورځ به مؤمنان د خپل ايمان او نيکو عملونو په وجه دومره خوشحاله وي چې د خپل کتاب د لوستلو بلنه به نورو ته هم ورکوي.
4. دا آيت انسان ته دا زده کوي چې د مرګ او حساب ياد بايد د هغه په زړه کې ژوندی وي، څو له غفلت او نافرمانۍ څخه وژغورل شي.