Surja El-Hakka — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• ظَنَنتُ: Këtu nuk do të thotë "mendova" me dyshim, por "isha i bindur" dhe "e dija me siguri".
• مُلَاقٍ: Ai që do të takojë dhe do të dalë përballë diçkaje.
• حِسَابِيَهْ: Llogarinë time, pra llogarinë e veprave të mia.

Tefsiri i Ajetit:

Kur besimtari që e merr librin e tij të veprave në dorën e djathtë, ai thërret me gëzim e hare: "O ju, ejani e lexoni librin tim!" Ai e thotë këtë sepse në jetën e dynjasë ka qenë i bindur me zemër të fortë se do të dalë para Zotit të tij dhe se do të japë llogari për veprat e tij. Kjo bindje e ka bërë që ai të përgatitet për atë ditë me besim të sinqertë dhe me vepra të mira. Ai nuk ka jetuar i shkujdesur, por ka ditur se çdo gjë që bën do të regjistrohet dhe do të ketë llogari. Për shkak të kësaj bindjeje dhe përgatitjeje, ai tani është në një jetë të këndshme dhe të kënaqur, në një kopsht të lartë e të ngritur, frutat e të cilit janë afër – i zgjat dorën dhe i merr, qoftë në këmbë, ulur apo shtrirë. Atij i thuhet: "Hani dhe pini me qetësi e shëndet, pa asnjë dëm e shqetësim", si shpërblim për veprat e mira që ka bërë në ditët e kaluara të dynjasë.

Përfitimet nga Ajeti:

• Bindja e fortë se do të japim llogari para Zotit është çelësi i suksesit në jetën e përtejme; ai që e di këtë, përgatitet dhe nuk e humb kohën kot.
• Besimtari që e ka jetuar jetën me vetëdije për llogarinë e Zotit, në Ditën e Gjykimit do të ndihet i lumtur dhe krenar, sepse e sheh rezultatin e përgatitjes së tij.
• Shpërblimi i Zotit për besimtarët nuk është vetëm shpëtimi nga dënimi, por një jetë e plotë me kënaqësi, pa asnjë shqetësim – gjë që tregon bujarinë dhe mëshirën e pakufishme të Allahut ndaj robërve të Tij besnikë.
• Ky ajet na mëson se veprat e mira nuk humbin kurrë; ato ruhen tek Allahu dhe kthehen në shpërblime të mëdha në Ditën kur çdo njeri ka më së shumti nevojë për to.