Surat Al-Haqqah — Ayat 24

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كُلُوا : "Padha manganana" — dhawuh supaya mangan.
• وَاشْرَبُوا : "Lan padha ngombé" — dhawuh supaya ngombé.
• هَنِيئًا : "Kanikmatan kang resik" — mangan lan ngombé kang tanpa rasa lara, tanpa susah, lan tanpa alangan apa-apa.
• أَسْلَفْتُمْ : "Kang wis padha kokkirim sadurungé" — yaiku amal kabecikan kang wis dilakoni ing donya.
• الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ : "Dina-dina kang wis kepungkur" — yaiku wektu urip ing donya kang wis liwat.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih ana gandhèngané karo kahanané wong-wong mukmin kang padha nampa kitab cathetan amalé saka tangan tengen ing dina kiyamat. Sawisé padha ngrasakaké kabungahan lan kamulyan kang gedhé, banjur ana dhawuh marang wong-wong mau: "Padha manganana lan ngombéa kanthi nikmat kang resik lan tanpa alangan apa-apa." Panganan lan ombènan iki dudu panganan biasa, nanging minangka pakurmatan lan ganjaran saka Allah marang para ahli swarga.

Dhawuh iki diwènèhaké marang wong-wong mau minangka piwales amarga saka amal kabecikan kang wis padha dilakoni nalika isih urip ing donya. Amal-amal mau wis "dikirim" luwih dhisik déning wong-wong mau, dadi saiki ing akhirat padha ngundhuh asilé. Déné "dina-dina kang wis kepungkur" iku ateges wektu urip ing donya kang wis liwat lan ora bisa dibalèni manèh.

Dadi, ayat iki nggambaraké kabungahan lan kanikmatan kang sampurna kang bakal dirasakaké déning para ahli swarga. Ora ana rasa lara, ora ana rasa susah, ora ana alangan — kabèh mung rasa nikmat lan bungah. Iki kabèh minangka ganjaran adil saka Allah marang hamba-hamba-Né kang padha setya nglakoni kabecikan nalika ing donya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Amal kabecikan ing donya iku tabungan kanggo akhirat. Saben tumindak becik kang kita lakoni ing donya, sanajan cilik, bakal dipétung lan dibales déning Allah. Mula aja padha kesel lan aja padha wegah nglakoni kabecikan.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas. Panjenengané ora bakal nyia-nyiaké amal kabecikan hamba-Né. Malah, Panjenengané bakal mbalès kanthi ganjaran kang luwih gedhé lan luwih éndah tinimbang kang kita lakoni.
• Swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan sejati. Ing kana ora ana rasa lara, ora ana rasa susah, lan ora ana alangan. Kabèh kang ana mung rasa nikmat lan bungah kang ora ana entèké.
• Wektu ing donya iku kesempatan kang kudu dimanfaataké. "Dina-dina kang wis kepungkur" iku dadi pènget kanggo kita kabèh supaya ora nyia-nyiaké wektu. Saben dina kang kita lakoni ing donya iku kesempatan kanggo ngumpulaké bekal kanggo akhirat.
• Iman lan amal saleh iku dalan kanggo nggayuh kabagjan kang langgeng. Sapa waé kang padha iman lan nglakoni amal saleh, bakal padha ngrasakaké kabagjan kang ora ana entèké ing akhirat. Iki minangka janji Allah kang mesthi bakal kelakon.

Mula saka iku, ayo padha sregep nglakoni kabecikan, aja padha nyia-nyiaké wektu kang isih ana, lan padha ngarep-arep marang ganjaran Allah kang luwih becik lan luwih langgeng tinimbang apa kang ana ing donya iki.