Surat Al-Haqqah — Ayat 25

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أُوتِيَ : diparingi, diwenehi.
• كِتَابَهُ : cathetan amal lakune.
• بِشِمَالِهِ : nganggo tangan kiwa.
• يَا لَيْتَنِي : dhuwung, muga-muga aku, tembung getun lan sedhih.
• لَمْ أُوتَ : ora diparingi, ora diwenehi.

1. Tafsir ayat:

Dene wong kang diparingi cathetan amal lakune nganggo tangan kiwa, yaiku wong kang ala lakune, banjur dheweke ngomong kanthi getun lan sedhih banget: "Dhuwung, muga-muga aku ora tau diparingi cathetan amal iki." Dheweke getun merga cathetan mau kebak lakon ala kang bakal nggawa dheweke marang siksa. Dheweke kepengin banget yen ora ngerti isine lan ora ngadhepi paukuman. Ing kono dheweke ngarep-arep yen pati kang wis tau dialami ing donya biyen dadi pungkasane uripe, ora perlu diuripake maneh lan ora perlu diadili. Bandhane kang diklumpukake ing donya ora bisa menehi manfaat apa-apa, lan ora ana alesan utawa pembelaan kang bisa digunakake kanggo mbela awake dhewe.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manawa saben wong bakal diparingi cathetan amal, lan ora ana kang bisa uwal saka pengadilan Allah.
• Wong kang ala lakune bakal getun banget ing akherat, nanging getun ing kono wis ora ana gunane.
• Bandha donya ora bisa nylametake manungsa saka siksa Allah, mula kudu ngupayakake amal becik wiwit saiki.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya gelem mertobat lan nindakake kabecikan, amarga isih ana wektu ing donya kanggo mbenahi awake dhewe.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah menehi pepeling lan pituduh supaya urip kita selamet ing donya lan akherat.