سورت حاقه — آیت 44

د کلمو معناګانې:

• تَقَوَّلَ: له ځانه جوړول، درواغ تړل، یا هغه خبره رسول ته منسوبول چې هغه نه وي ویلي.
• بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ: ځینې خبرې یا ویناوې.

د آیت تفسیر:

که چېرې محمد (صلی الله علیه وسلم) زمونږ پر غاړه ځینې داسې خبرې جوړې کړي وای چې مونږ نه وې ویلي، نو مونږ به له هغه څخه سخته انتقام اخیستی وای. یعنې که چېرې هغه زمونږ په نامه یوه دروغه خبره هم کړې وای، نو مونږ به هغه ته سزا ورکړې وه. دا خبره د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) د صداقت او امانت د ثابتولو لپاره ده، ځکه چې هغه هېڅکله د الله تعالی پر نامه درواغ نه دي ویلي. الله تعالی د دې آیت په واسطه دا څرګندوي چې قرآن کریم د الله له لوري راغلی دی او په هغه کې هېڅ شک او تردید نشته. که چېرې په دې کتاب کې لږه هم نیمګړتیا وای، نو الله تعالی به خامخا د هغه چا سره معامله کړې وه چې دا یې جوړ کړی وای.

فایدې:

• دا آیت د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) د صداقت او امانت ثبوت دی، ځکه چې هغه د الله تعالی پر نامه هېڅکله درواغ نه دي ویلي.
• دا آیت د قرآن کریم د الهي کتابتوب او د هغه د بشپړتیا دلیل دی، چې په هغه کې هېڅ ډول تحریف یا کموالی نشته.
• دا آیت مومنانو ته دا پیغام ورکوي چې د الله تعالی سره په معامله کې رښتیا او صداقت خپل کړي، ځکه چې الله تعالی د درواغو او فریب څخه پاک دی.
• دا آیت د هغو کسانو لپاره چې د قرآن په اړه شک لري، یو قوي دلیل دی چې د قرآن د الهي کلام والي ته یقین راوړي.