Surat Al-A'raf — Ayat 104

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فِرْعَوْنُ (Fir'aun): Raja Mesir kang gumedhe lan ngaku-aku dadi tuhan.
• رَسُولٌ (Rasul): Utusan kang dikirim dening Allah kanggo nyampekake wahyu.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (Rabbal 'Alamin): Pangeran lan pangreksane sakabehe alam jagad, yaiku Allah SWT.

1. Tafsir Ayat:

Nalika Nabi Musa AS mlebu ngadhepi Fir'aun, dheweke banjur matur kanthi tegas lan jelas: "Dhuh Fir'aun, satemene aku iki utusane Allah, Pangeran kang nguwasani lan ngatur sakabehe alam jagad iki. Aku iki dudu wong kang ngaku-aku dhewe, nanging bener-bener dikirim dening Allah kang nitahake kabeh makhluk lan kang ngatur kabeh urusane." Nabi Musa AS ngomong ngono kuwi kanthi tujuan ngajak Fir'aun supaya gelem ngrungokake lan manut marang kebeneran, ninggalake kesombongane, lan ora nyembah marang awake dhewe. Nanging Fir'aun malah mbantah lan nganggep Nabi Musa AS iku goroh.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen wong kang nyebarake kebeneran kudu wani lan tegas, kaya Nabi Musa AS nalika ngadhepi panguwasa kang gumedhe.
• Kita dielingake supaya ora sombong lan ora ngaku-aku dadi wong kang paling kuwasa, amarga sakabehe alam iki ana ing ngisor panguwasane Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Pangerane sakabehe alam, dudu mung Pangerane umat tartamtu wae, mula Islam iku agama kanggo kabeh manungsa.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih percaya yen kebeneran iku mesthi bakal menang, sanajan ana wong kang mbantah lan nglawan.