Surat Al-A'raf — Ayat 106

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• آيَةٍ (āyatin): tandha utawa mukjizat kang bisa mbuktekake kebeneran.
• الصَّادِقِينَ (aṣ-ṣādiqīn): wong-wong kang bener lan temen ing omongane.

1. Tafsir ayat:

Fir'aun mangsuli marang Nabi Musa kanthi sombong lan gumedhe. Dheweke ngendika, "Yen pancen kowe teka nggawa tandha utawa mukjizat kanggo mbuktekake omonganmu, mula gawanen tandha iku marang aku, lan tuduhna ing ngarepku, supaya keta wisana yen kowe iku pancen bener lan temen ing omonganmu." Fir'aun ngucap mangkono amarga dheweke ora percaya lan kepengin ndeleng dhewe buktine. Dheweke uga pengin nantang Nabi Musa supaya nuduhake mukjizat yen pancen dheweke bener-bener dadi utusane Allah. Kanthi tembung iki, Fir'aun kaya-kaya arep mbuktekake yen Nabi Musa iku goroh, nanging sejatine dheweke dhewe sing gumedhe lan ora gelem nampa kebeneran.

1. Faedah-faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake yen wong kang sombong lan gumedhe kerep njaluk bukti utawa tandha, nanging sejatine atine ora gelem nampa kebeneran.
• Kita dielingake supaya ora kaya Fir'aun kang nantang lan ngece marang utusane Allah, nanging kudu mbukak ati lan percaya marang kebeneran kang digawa dening para nabi.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan bisa menehi mukjizat marang para utusane kanggo mbuktekake kebeneran.
• Dadi wong Islam, kita kudu yakin yen al-Qur'an iku mukjizat paling gedhe lan bukti kebeneran kang paling jelas, mula kita kudu saya tresna lan saya cedhak marang al-Qur'an.
• Kita uga dielingake supaya ora njaluk tandha-tandha kang ora perlu, nanging cukup percaya marang Allah lan utusane kanthi ati kang ikhlas.