Surja El-A'raf — Ajet 104

Kuptimet e fjalëve:

• Rasul (رسول): I dërguar, lajmëtar i zgjedhur nga Allahu për t'i përcjellë mesazhin njerëzve.
• Rabbil-'alemin (رب العالمين): Zoti i të gjitha botërave, Krijuesi dhe Menaxhuesi i gjithë krijesave.

Tefsiri i ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) u dërgua nga Allahu te Faraoni dhe hyri në praninë e tij, ai i foli atij me guxim e qartësi, duke i thënë: "O Faraon! Unë jam i dërguari i Zotit të të gjitha botërave." Me këtë deklaratë, Musai e njoftoi Faraonin se ai nuk erdhi me fuqinë e vet, as me urdhër të ndonjë njeriu, por ishte i dërguar nga Zoti që krijoi të gjitha krijesat, i Cili i menaxhon çështjet e tyre dhe i ka nën kontroll të gjitha gjërat. Kjo ishte një thirrje e drejtpërdrejtë dhe e qartë, pa asnjë lëkundje, për ta ftuar Faraonin në besimin e drejtë dhe për t'i kujtuar atij se pushteti i tij është i kufizuar në krahasim me pushtetin e Zotit të Gjithëfuqishëm.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Guximi në të vërtetën: Musai (a.s.) i foli Faraonit, sundimtarit tiran, me guxim dhe sinqeritet, duke na mësuar se e vërteta duhet thënë pa frikë, edhe kur përballesh me pushtetarët më të mëdhenj.
2. Lidhja me Zotin: Kur njeriu e di se është i dërguar nga Allahu ose vepron sipas urdhrit të Tij, ai fiton forcë dhe qetësi shpirtërore, sepse e di se pas tij qëndron Fuqia e Zotit të të gjitha botërave.
3. Përulësia para Zotit: Ky ajet na kujton se të gjithë jemi nën sundimin e Allahut, Zotit të botërave, dhe se çdo pushtet tjetër është i përkohshëm dhe i kufizuar.
4. Fillimi i thirrjes me butësi e qartësi: Musai e filloi thirrjen e tij duke e identifikuar veten dhe misionin e tij, gjë që na mëson se thirrja në Islam duhet të jetë e qartë, e sinqertë dhe e mbështetur në argumente të forta.