Surja El-A'raf — Ajet 106

Kuptimet e fjalëve:

• "Bi-ajetin": me një shenjë (mrekulli) që dëshmon vërtetësinë e pretendimit tënd.
• "Fe'ti biha": sill atë, paraqite atë.
• "Min es-sadikin": nga ata që thonë të vërtetën.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) iu drejtua Faraonit me thirrjen për besim në Allahun dhe me paralajmërimin e dënimit për jobesimtarët, Faraoni – me arrogancë dhe mendjemadhësi – i tha atij: "Nëse ke ardhur me ndonjë shenjë (mrekulli) që dëshmon vërtetësinë e pretendimit tënd, siç po thua se je i dërguar i Zotit të botëve, atëherë paraqite atë shenjë para meje, nëse je nga ata që thonë të vërtetën." Faraoni nuk e mohoi plotësisht mundësinë e ekzistencës së mrekullisë, por e sfidoi Musain ta sjellë atë, duke menduar se Musai nuk do të ishte në gjendje ta bënte këtë. Kjo tregon se Faraoni ishte në pozitën e kërkuesit të provës, por jo nga sinqeriteti për të besuar, por nga mendjemadhësia dhe refuzimi i së vërtetës.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrja drejt Allahut duhet të jetë e mbështetur me prova dhe argumente të qarta, sepse kështu e bëri Musai (a.s.) kur u përball me Faraonin.
2. Njeriu që kërkon të vërtetën me sinqeritet, kur i paraqiten provat, duhet t'i pranojë ato; ndërsa ai që është arrogant, edhe pse i shohin mrekullitë, vazhdon në mohim.
3. Ky ajet na mëson se Allahu i jep robërve të Tij të sinqertë fuqi dhe mbështetje për t'i përballur sfidat e jobesimtarëve, dhe se e vërteta triumfon gjithmonë kur mbështetet në Allahun.
4. Në këtë dialog shohim se si i dërguari i Allahut përdor argumente logjike dhe i përgjigjet sfidës me guxim, duke na mësuar se thirrja në Islam kërkon durim, urtësi dhe guxim përballë armiqve.