Аль-Араф сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَنظِرْنِي — мине кичектер, ягъни үлемне миңа кичектер, мине үлдермә.
• يَوْمِ يُبْعَثُونَ — алар терелтелеп кубарылачак көн, ягъни кыямәт көне.

Аять тәфсире:

Әлеге аятьтә Аллаһы Тәгалә безгә Иблиснең хәлен сөйли. Аллаһы Тәгалә Адәм галәйһиссәламне халык кылып, аңа сәҗдә кылырга кушкач, Иблис тәкәбберлек күрсәтеп, боерыктан баш тартты һәм ләгънәткә дучар булды. Шуннан соң ул, Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзеп, үзенең хәсрәтле хәлендә болай диде: "И Раббым! Мине кыямәт көненә кадәр кичектер, мине үлдермә. Әгәр миңа шул көнгә кадәр гомер бирсәң, мин Адәм балаларын аздырырга тырышырмын, аларны туры юлдан яздырырмын". Ул үзенең үтенечендә кыямәт көненә кадәр яшәүне сорады, чөнки ул белде ки, кыямәт көненнән соң үлем юк, ә барлык кешеләр дә терелеп, хисапка тартылачак. Әмма Аллаһы Тәгалә аның бу үтенечен тулысынча кабул итмәде, аны билгеле бер вакытка — беренче сур көненә кадәр кичектерде. Ул көнне ул да башка мәхлукатлар белән бергә үләчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бу аять безгә Иблиснең кешелек дөшманы икәнен һәм аның безне аздыру өчен һәрчак тырышачагын күрсәтә. Шуңа күрә без аның азгыруларыннан сакланырга тиешбез.
• Иблиснең үтенече аның үзенең хәсрәтен һәм ачуын күрсәтә — ул Аллаһының рәхмәтеннән мәхрүм ителгән, шуңа күрә ул башкаларны да үзе кебек бәхетсез итәргә тели.
• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте зур — Ул теләгән мәхлукатына теләгән кадәр гомер бирә, әмма һәрнәрсәнең ахыры бар, һәм һәркем үзенең гамәлләре өчен җавап бирәчәк.
• Без, мөэминнәр, Аллаһыга гына ышанып, Аның ярдәмен сорарга тиешбез, чөнки Иблис безнең ачык дошманыбыз, ә Аллаһы — безнең яклаучыбыз һәм саклаучыбыз.