Сураи Аль-Араф Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Қавми Мӯсо баъд аз ӯ аз зеварҳояшон шакли гӯсолае сохтанд,…

Аль-Араф · 148/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ ۝١٤٨

🔤 Transliteration

Wattakhaza qawmu Moosaa mim ba`dihee min huliyyihim `ijlan jasadal lahoo khuwaar; alam yaraw annahoo laa yukallimuhum wa laa yahdeehim sabeelaa; ittakha zoohu wa kaanoo zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Қавми Мӯсо баъд аз ӯ аз зеварҳояшон шакли гӯсолае сохтанд, ки овоз мекард. Оё намебинанд, ки он гӯсола бо онҳо сухан намегӯяд ва онҳоро ба хеҷ роҳе ҳидоят намекунад?» Онро ба худоӣ гирифтанд ва бар худ ситам карданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

حُلِيِّهِمْ: зинатҳои онҳо, яъне ороишҳои тиллоӣ ва нуқрагине, ки занон доштанд.
عِجْلًا: гӯсола, бачаи гов.
جَسَدًا: ҷисме, ки ҷону рӯҳ надорад, танҳо шакли зоҳирӣ.
خُوَارٌ: садои гов, овози гӯсола.

Тафсири оят:

Қавми Мӯсо (алайҳис-салом) пас аз рафтани ӯ ба кӯҳи Тур барои муноҷот бо Парвардигораш, аз зинатҳои тиллоии худ гӯсолае сохтанд, ки ҷисми беҷон буд ва садои гов мебаровард. Онҳо ин гӯсоларо ба худоӣ гирифтанд. Оё онҳо намеандешиданд ва намедиданд, ки ин гӯсола на метавонад бо онҳо сухан гӯяд ва на метавонад онҳоро ба роҳи рост ҳидоят кунад? Онҳо ин гӯсоларо ба худоӣ гирифтанд ва худро ситамгар карданд, зеро чизеро парастиш карданд, ки на фоидае мерасонад ва на зарареро дур мекунад.

Ин оят нишон медиҳад, ки чӣ гуна мардум метавонанд пас аз дидани мӯъҷизаҳои бузург ва пайравӣ аз паёмбар, боз ба гумроҳӣ афтанд. Онҳо зинатҳои худро, ки аз мисриён қарз гирифта буданд, барои сохтани бут истифода карданд. Ҳарчанд Сомирӣ ин гӯсоларо сохта буд, тамоми қавм дар ин кор шарик шуданд, зеро онро қабул карданд ва ба он ибодат намуданд. Ин гӯсола танҳо як ҷисми беҷон буд, ки садои гов мебаровард, вале на метавонист сухан гӯяд, на метавонист касеро ҳидоят кунад ва на метавонист ягон фоида ё зарар расонад. Онҳо бо ин кор ба худ зулм карданд, зеро ибодатро, ки танҳо барои Худои ягона аст, ба як махлуқи беҷон равона карданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ҳеҷ гоҳ аз роҳи Худо дур нашавем ва ба чизҳои беҷон ё махлуқот такя накунем.
Нишон медиҳад, ки ибодат танҳо барои Худои ягона аст ва ҳеҷ чизе ба Ӯ шарик карда намешавад.
Моро тарғиб мекунад, ки андеша кунем ва бо ақли солим фаҳмем, ки чизҳои беҷон на метавонанд ба мо кӯмак кунанд.
Ин оят моро водор мекунад, ки ҳамеша ба Худо таваккал кунем ва аз Ӯ ҳидоят бихоҳем.
Нишон медиҳад, ки зулм ба худ бузургтарин зулм аст, зеро инсон бо дасти худ худро ба ҳалокат меандозад.
Моро ташвиқ мекунад, ки ба Қуръон ва таълимоти паёмбарон пайравӣ кунем, то аз гумроҳӣ эмин бошем.

📜 Оят 146-150 — Сураи Аль-Араф

146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба зудӣ аз оёти хеш рӯйгардон созам, чунон ки ҳар оятеро, ки бубинанд, имон наёваранд ва агар тариқи ҳидоят бубинанд, ба он нараванд ва агар тариқи гумроҳӣ бубинанд, бо он бираванд. Зеро онҳо оётро дурӯғ бароварданд ва аз он ғафлат карданд.

147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Ва корҳои онон, ки оёти Мо ва дидори қисматро дурӯғ донистанд, ночиз шуд. Оё ҷуз дар муқобили кирдорашон ҷазо хоҳанд дид?

148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ

149وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Ва чун аз он кор пушаймон шуданд ва диданд, ки дар гумроҳӣ афтодаанд, гуфтанд: «Агар Парвардигорамон ба мо раҳм накунад ва моро наёмурзад, дар зумраи зиёнкардагон хоҳем буд».

150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

Чун Мӯсо хашмгину андӯҳнок назди қавми худ бозгашт, гуфт: «Дар ғайбати ман чӣ бад ҷонишиноне будед. Чаро бар фармони Парвардигори худ шитоб кардед? Ва алвоҳро бар замин афканд ва мӯи бародарашро гирифту ба сӯи худ кашид. Ҳорун гуфт: «Эй писари модарам, ин қавм маро забун ёфтанд ва наздик буд, ки маро бикушанд, душманонро хурсанд макун ва дар шумори ситамкорон маёвар!»

← Оят 147 📖 Аль-Араф Оят 149 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

148Оят

Тарҷума — Аль-Араф 148

Сураи Аль-Араф Оят 148 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Қавми Мӯсо баъд аз ӯ аз зеварҳояшон шакли гӯсолае сохтанд,…

Сураи Оят 148/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 146–150. Ба Тоҷикӣ: Русский.