ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 148

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• ሑልዪሂም (حُلِيِّهِمْ)፦ ከእነሱ ጌጣጌጦች፣ ማለትም ከወርቅና ከብር የተሠሩ የጌጣጌጥ ዕቃዎች።
• ዒጅለን (عِجْلًا)፦ የበሬ ጥጃ።
• ጀሰደን (جَسَدًا)፦ አካል ያለው፣ ሥጋና ደም ያለው ወይም የተቀረጸ ምስል።
• ኹዋር (خُوَارٌ)፦ የበሬ ድምፅ።
• ዘሊሚን (ظَالِمِينَ)፦ በደለኞች፣ ራሳቸውን የበደሉ።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

ሙሳ ከእነሱ መካከል ለቆ ወደ ጌታው ለመነጋገር ከሄደ በኋላ፣ ሕዝቡ ከጌጣጌጦቻቸው የበሬ ጥጃ ምስል ሠሩ። ይህ ጥጃ ሥጋና ደም ያለው አካል ሆኖ የበሬ ድምፅ ያሰማ ነበር። ነገር ግን እነሱን አያነጋግራቸውም፣ ወደ ትክክለኛው መንገድም አይመራቸውም። እነሱ ይህን ጥጃ አምላክ አድርገው ያዙት። እነሱ ራሳቸውን የበደሉ ናቸው፤ ምክንያቱም የማያነጋግራቸውን፣ የማይመራቸውን፣ ጥቅምም ሆነ ጉዳት የማያመጣውን ነገር አምላክ አድርገው በመያዛቸው ከእውነተኛው አምላክ አምልኮ ዞረዋል። ይህ ተግባራቸው በጣም የተጠላና የተኮነነ ነው።

1. ከአንቀጹ የምናገኛቸው ትምህርቶች፦

• አምላክ የሚባለው አካል ማነጋገር፣ መመሪያ መስጠት፣ ጥቅም ማምጣትና ጉዳት ማስወገድ የሚችል መሆን አለበት። የማይናገር፣ የማይመራ፣ የማይጠቅም ነገር አምላክ መሆን አይችልም።
• ከአላህ በስተቀር ሌላ አምላክ መያዝ በደልና ጉዳት ነው። ሰው ራሱን የሚበድለው ከእውነተኛው አምላክ ሲዞር ነው።
• እውነተኛው አምላክ አላህ ብቻ ነው። እርሱ ይናገራል፣ ይመራል፣ ይጠቅማል፣ ጉዳትን