සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 148

වදන්වල අර්ථ:

• حُلِيِّهِمْ – ඔවුන්ගේ (ස්ත්රීන්ගේ) ආභරණ
• عِجْلًا – වසු පැටවෙකුගේ රූපයක්
• جَسَدًا – ජීවයක් නැති ශරීරයක්
• خُوَارٌ – ගවයන්ගේ හඬ (ශබ්දය)

අර්ථ විවරණය:

මූසා (අලය්හිස්සලාම්) නබිවරයා තම ස්වාමින් වහන්සේ සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට තූර් කන්ද බලා ගිය පසු, ඔහුගේ ජනතාව (බනී ඉස්රායීල්වරුන්) ඔවුන් සතුව තිබූ රන් ආභරණ එකතු කර ඒවායින් වසු පැටවෙකුගේ හැඩයෙන් යුත් ජීවයක් නැති රූපයක් සාදා ගත්හ. එම රූපයෙන් ගව හඬක් නිකුත් විය. එය සිදු කළේ සාමිරී නම් පුද්ගලයා විසින් වුවද, එයට එකඟ වී පිළිගත් නිසා එම ක්රියාව සමස්ත ජනතාවටම අයත් කර දක්වා ඇත.

ඔවුන් මෙම වසු පැටවාට නමස්කාර කිරීමට පටන් ගත් විට, එය ඔවුන් සමඟ කතා කරන්නේ නැත, ඔවුන්ට යහපත් මාර්ගය පෙන්වන්නේ නැත, ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් හෝ හානියක් කිරීමටවත් ශක්තියක් නැති බව ඔවුන් දුටුවේ නැද්ද? එය හුදෙක් ජීවයක් නැති, ශබ්දයක් පමණක් නිකුත් කරන රූපයක් බව ඔවුන්ට වැටහුණේ නැද්ද?

ඔවුන් මෙසේ ජීවයක් නැති රූපයක් තම නමස්කාරයට ගැනීමෙන් තමන්ටම අපරාධ කර ගත්හ. මන්ද, ඔවුන් නමස්කාරය යන උත්තම ක්රියාව නුසුදුසු ස්ථානයක තැබූ බැවිනි. ඔවුන් තම නබිවරයාගේ අනුප්රාප්තිය බලාපොරොත්තු නොවී, ඉවසීම නැති කර ගෙන, අල්ලාහ්ට අවනත නොවී සිටි නිසා ඔවුහු අපරාධකරුවන් බවට පත් වූහ.

පාඩම්:

1. සැබෑ දෙවියන් හඳුනා ගැනීමට මනුෂ්‍යයාට ඥානය ලබා දී ඇත. ජීවයක් නැති, කතා කිරීමට හෝ උපකාර කිරීමට නොහැකි දෙයකට නමස්කාර කිරීම මෝඩකමක් බව මෙම සිදුවීමෙන් පැහැදිලි වේ.
2. ඉවසීම සහ නබිවරුන්ට ගරු කිරීම ඉමහත් වැදගත්කමක් ඇති ගුණාංග වේ. ඉවසීම නැති වූ විට මිනිසා නොමඟ යා හැකි බව මෙයින් පෙනේ.
3. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් බැහැර වීම මිනිසාටම අපරාධයක් වන අතර, එය තමාටම හානියක් ගෙන එයි.
4. යහපත් මාර්ගයක් තෝරා ගැනීමට පෙර එය පරීක්ෂා කර බැලීම අවශ්‍ය වේ. කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් හෝ මඟ පෙන්වීමක් ලබා දිය නොහැකි දෙයක් අනුගමනය කිරීම අනුවණකමකි.
5. අල්ලාහ් තම නබිවරුන් හරහා මනුෂ්‍යයන්ට මඟ පෙන්වීම ලබා දෙන අතර, ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීම් අනුගමනය කිරීමෙන් පමණක් සැබෑ සාර්ථකත්වය ලබා ගත හැකිය.