ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 155

የቃላት ማብራሪያ፦

• ሚቃት፦ የተወሰነ ጊዜ፣ ቀኑና ስፍራው የተወሰነበት ቃል ኪዳን።
• ረጅፋ፦ ብርቱ የመሬት መንቀጥቀጥ ወይም አስደንጋጭ ድምፅ፤ በዚህ አውድ ውስጥ ሰዎቹን ያጠፋ ኃይለኛ መንቀጥቀጥ ማለት ነው።
• ሱፈሃእ፦ ጥበብ የጎደላቸው፣ ቀላል አእምሮ ያላቸው ሰዎች።
• ፊትና፦ ፈተና፣ መሞከሪያ፣ ወይም የሚመረመሩበት ሁኔታ።
• ወሊዩና፦ ጠባቂያችን፣ አስተዳዳሪያችን፣ ወዳጃችን።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ሙሳ (ዐ.ሰ) ከሕዝቡ መካከል ሰባ ምርጥ ሰዎችን መርጦ ወደ ጠራዊት ተራራ ወጣ፤ ይህም አላህ ከእነሱ ጋር ቃል ኪዳን የወሰነለትን ጊዜ ለማክበር ነበር። ሕዝቡ የወርቅ ጥጃን በመስገዳቸው ለተፈጸመው ጥፋት ከአላህ ይቅርታ እንዲጠይቁ ተመርጠው ነበር። ነገር ግን ወደዚያ ቦታ ሲደርሱ በአላህ ላይ በመድፈር ሙሳን "አላህን በአይናችን እስክናይ ድረስ አንተን አናምንም" አሉት። በዚህም ምክንያት ኃይለኛ የመሬት መንቀጥቀጥ ወይም አስደንጋጭ ድምፅ ወሰዳቸውና ሁሉም ሞቱ።

ሙሳ (ዐ.ሰ) ይህን አስከፊ ሁኔታ ሲያይ በጣም አዘነ፤ ምክንያቱም ወደ ሕዝቡ ተመልሶ ሲሄድ ምርጦቻቸው ሁሉ ተጠፍተው ማግኘቱ ለእሱ ከባድ ነበር። ወደ ጌታው ተማጸነና እንዲህ አለ፦ "ጌታዬ ሆይ! ከዚህ በፊት አንተ ብትፈልግ ኖሮ እነሱንም እኔንም በአንድ ላይ ታጠፋ ነበር። አሁን ግን ከእኛ መካከል ቀላል አእምሮ ያላቸው ሰዎች በሠሩት ጥፋት ምክንያት ሁላችንንም ታጠፋለህ? ይህ የሕዝቤ ድርጊ