Sura Al-A'raf — Werset 165

Znaczenie trudniejszych słów w wersecie:

• "Nasu" (نسوا) – oznacza tutaj „porzucili" lub „zlekceważyli", a nie dosłowne zapomnienie. Chodzi o to, że odwrócili się od napomnień i nie wzięli ich sobie do serca.
• "Su'" (السوء) – zło, czyn zabroniony; w tym kontekście chodzi o łowienie ryb w dzień szabatu.
• "Ba'is" (بَئِيس) – oznacza karę surową, dotkliwą, ciężką i bolesną.
• "Fisq" (فسق) – wyjście z posłuszeństwa Bogu, trwanie w grzechu i przekraczanie Jego granic.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Kiedy tamta grupa ludzi, która dopuściła się przekroczenia w dzień szabatu, porzuciła i zlekceważyła napomnienia, które im przekazano – nie zaprzestając swojego grzesznego postępowania i nie odpowiadając na wezwania do dobra – wówczas Bóg ocalił od kary tych, którzy nakazywali dobro i zabraniali zła, a więc tych, którzy napominali innych i starali się powstrzymać ich od grzechu. Natomiast tych, którzy popełnili niesprawiedliwość wobec siebie samych, łowiąc ryby w zakazany dzień, Bóg pochwycił karą surową i bolesną. Kara ta była konsekwencją ich nieposłuszeństwa, trwania w grzechu i przekraczania granic wyznaczonych przez Boga.

Innymi słowy: Bóg rozróżnił między tymi, którzy czynili dobro i wzywali do niego, a tymi, którzy trwali w złu. Pierwsi zostali uratowani, a drudzy – ukarani za swój upór i lekceważenie Bożych nakazów.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Wartość nakazywania dobra i zakazywania zła – werset ten pokazuje, że ci, którzy troszczą się o innych i starają się powstrzymać ich od grzechu, są pod szczególną opieką Boga i zasługują na Jego ocalenie. To zachęta dla każdego muzułmanina, aby nie był obojętny na zło wokół siebie.
2. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie karze niewinnych razem z winnymi. Każdy otrzymuje to, na co zasłużył: ci, którzy czynili dobro – ocalenie, a ci, którzy trwali w grzechu – karę. To uczy nas, że Bóg jest doskonale sprawiedliwy.
3. Konsekwencje lekceważenia Bożych nakazów – porzucenie napomnień i trwanie w grzechu prowadzi do zguby. Człowiek, który ignoruje ostrzeżenia i nie zawraca ze złej drogi, ściąga na siebie karę.
4. Nadzieja dla wzywających do dobra – nawet jeśli społeczeństwo pogrąża się w grzechu, ci, którzy pozostają wierni Bogu i wzywają do dobra, nie są pozostawieni sami sobie. Bóg ich ratuje i wynagradza.
5. Odpowiedzialność społeczna – islam uczy, że nie można być obojętnym na zło wokół siebie. Każdy wierzący ma obowiązek reagować na grzech, przynajmniej przez słowo, a jeśli nie może – przez potępienie w sercu. To buduje zdrowe społeczeństwo oparte na wzajemnej trosce.