ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 165

የቃላት ፍችዎች፡-

• نَسُوا — ትተውት፣ ቸል አሉት፣ አላዳመጡም
• مَا ذُكِّرُوا بِهِ — ያንን በእርሱ የተገሰጹበትን (ዓሣ በቀን ቀን ከማጥመድ መከልከል)
• أَنجَيْنَا — አዳንን
• السُّوءِ — ኃጢአትን፣ መጥፎ ተግባርን (ዓሣ በሰንበት ቀን ማጥመድ)
• بَئِيسٍ — በጣም ከባድ የሆነ ሥቃይ
• يَفْسُقُونَ — ከአላህ ትዕዛዝ ወጥተው ኃጢአትን ይፈጽሙ ነበር

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

እነዚያ በሰንበት ቀን ዓሣ በማጥመድ ወሰን ያለፉት ሰዎች የተሰጧቸውን ምክርና ግሳጼ ትተው በጥፋታቸው ላይ ጸንተው ሲቀጥሉ፣ አላህ እነዚያን ከክፉ ተግባር የሚከለክሉትን ጻድቃን ከዚያ አስከፊ ቅጣት አዳናቸው። እነዚያን ግን በሰንበት ቀን ዓሣ በማጥመድ በራሳቸው ላይ በደል የሠሩትን ሰዎች፣ ከአላህ ትዕዛዝ ወጥተው በኃጢአት ላይ ጽናት ስለሠሩ፣ በጣም ከባድ በሆነ ሥቃይ ያዛቸው። ይኸውም ቅጣት የነበረባቸው በደላቸውና ከአላህ ሕግ በመውጣታቸው ምክንያት ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ቅጣት ፍትሐዊ ነው፡- አላህ በደለኞችን በሥራቸው ምክንያት እንጂ ያለ ምክንያት አይቀጣም። ቅጣቱ ከፍትሕ የተነሳ ነው።
2. የነገረ-መልካምን (አል-አምር ቢል መዕሩፍ) እና የክፉን መከልከል ታላቅነት፡- እነዚያ ከክፉ የሚከለክሉ ሰዎች በአላህ ቸርነት ከቅጣት እንደተዳኑ በመጠቀስ፣ ይህ ተግባር በእስልምና ውስጥ ከፍተኛ ሥፍራ እንዳለው ያሳያል። ማንኛውም ሙስሊም በማኅበረሰቡ ውስጥ መልካምን ነገር በማስፋፋትና ክፉን በመከላከል ረገድ የበኩሉን ሚና መወጣት አለበት።
3. የማስተማርና የማስተማሪያ ኃላፊነት፡- በማኅበረሰብ ውስጥ መልካም ነገርን የሚያዝዙና ከክፉ የሚከለክሉ ሰዎች መኖራቸው የማኅበረሰቡን ደኅንነት ያስጠብቃል።
4. የኃጢአት መዘዝ ከባድ ነው፡- ኃጢአትን መፈጸምና በእርሱ ላይ መጽናት የአላህን ቁጣና ቅጣት ያመጣል።
5. የአላህ ጥበቃ ለጻድቃን፡- አላህ እነዚያን ትእዛዙን የሚጠብቁና ክፉን የሚከላከሉ ሰዎችን ከጉዳት ይጠብቃል። ይህ ለሙስሊሞች ታላቅ ማበረታቻ ነው።