Surja El-A'raf — Ajet 173

Kuptimet e fjalëve:

• أَوْ تَقُولُوا – ose të thoni (në ditën e Gjykimit).
• أَشْرَكَ آبَاؤُنَا – baballarët tanë i bënë shok All-llahut në adhurim.
• ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ – pasardhës pas tyre.
• الْمُبْطِلُونَ – ata që i prishën veprat e tyre duke i bërë shok All-llahut.

Tefsiri i Ajetit:

All-llahu i Lartësuar na tregon se Ai e ka marrë besëlidhjen nga bijtë e Ademit (në kohën kur i nxori nga kurrizi i babait të tyre) që të mos i bëjnë shok Atij, dhe këtë e bëri për dy arsye: e para, që njeriu të mos thotë në Ditën e Gjykimit: "Unë nuk dija se Ti je Zot dhe se nuk duhet të adhurohet askush tjetër përveç Teje", dhe e dyta, që njeriu të mos thotë: "Baballarët e mi kanë qenë paganë dhe i kanë bërë shok All-llahut para meje, e unë isha pasardhës i tyre dhe i ndoqa ata në atë që bënë, pa ditur se ishte e gabuar. A do të na dënosh Ti, o Zot, për atë që bënë baballarët tanë që i prishën veprat e tyre me idhujtari?" Pra, All-llahu e ka marrë besëlidhjen që asnjë njeri të mos ketë justifikim në Ditën e Gjykimit, as duke u shfajësuar me injorancën, as duke u shfajësuar me imitimin e të parëve, sepse ai e ka pasur njohurinë e natyrshme (fitren) dhe argumentin e arsyes që e çojnë te njohja e Zotit të vetëm.

Përfitimet nga Ajeti:

• Njeriu nuk mund të justifikohet në Ditën e Gjykimit duke thënë se i ka imituar prindërit e tij në idhujtari, sepse All-llahu i ka dhënë çdo njeriu arsye dhe fitër të pastër që e udhëheq drejt së vërtetës.
• Përgjegjësia është personale; askush nuk mban barrën e tjetrit, dhe dënimi vjen vetëm për ata që e bëjnë të keqen me dije dhe vullnet.
• Islami e lartëson mendjen dhe e fton njeriun të mendojë e të mos ndjekë verbërisht traditat e gabuara, edhe nëse vijnë nga prindërit.
• Mëshira e All-llahut është e madhe, sepse Ai nuk e dënon njeriun pa i dhënë më parë argument dhe pa e paralajmëruar, dhe kjo tregon drejtësinë e Tij të përsosur.