Sura Al-A'raf — Werset 175

Znaczenie słów:

• فَانسَلَخَ مِنْهَا – „zdjął ją z siebie” – oznacza, że wyszedł z tych znaków i porzucił je, tak jak wąż wychodzi ze swojej skóry, pozostawiając ją za sobą.
• فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ – „pochwycił go szatan” – to znaczy, że szatan dogonił go, zawładnął nim i stał się jego nieodłącznym towarzyszem.
• الْغَاوِينَ – „zbłąkanych” – czyli tych, którzy zgubili drogę i skazali się na zgubę.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Zwróć się, o Proroku, do swojego ludu i opowiedz im historię człowieka z synów Izraela, któremu nadaliśmy Nasze znaki i dowody prawdy. On je poznał, zrozumiał i pojął ich znaczenie, lecz nie uczynił z nich żadnego pożytku – nie zastosował się do nich w praktyce. Wręcz przeciwnie – zdjął je z siebie jak wąż zrzuca skórę, porzucił je i odrzucił z powodu swojej niewiary i pychy. Wtedy szatan dogonił go, zawładnął nim i stał się jego bliskim towarzyszem, prowadząc go ku zgubie. I tak człowiek ten stał się jednym z tych, którzy zbłądzili i zginęli – po tym, jak wcześniej był wśród prowadzonych właściwą drogą i ocalonych.

Ta historia jest przestrogą i nauką: wiedza, która nie idzie w parze z czynem, nie chroni człowieka przed zgubą. Ten człowiek otrzymał wielkie dary – zrozumienie i znajomość znaków Bożych – ale ponieważ ich nie wcielił w życie, stracił wszystko i stał się ofiarą szatana.

Korzyści i nauki płynące z tej historii:

1. Wiedza zobowiązuje – samo poznanie prawdy nie wystarczy; trzeba ją wprowadzać w czyn. Ten, kto wie, ale nie działa, naraża się na surowszą odpowiedzialność niż ten, kto nie wie.
2. Ostrzeżenie dla uczonych i ludzi wiedzy – to jedna z najcięższych przestróg dla tych, którzy posiedli wiedzę religijną, a następnie ją porzucili lub wykorzystali w niewłaściwy sposób. Taki człowiek ponosi większą winę niż zwykły grzesznik.
3. Niebezpieczeństwo towarzystwa szatana – gdy człowiek oddala się od Boga i porzuca Jego znaki, szatan natychmiast go dogania i przejmuje nad nim kontrolę. To przestroga, by strzec swojej więzi z Bogiem.
4. Skutki porzucenia wiary – człowiek, który kiedyś był na dobrej drodze, może spaść na samo dno zguby, jeśli zaniedba swoje obowiązki względem Boga. Nikt nie jest bezpieczny, dopóki trzyma się Bożego prowadzenia.
5. Znaczenie wytrwałości w wierze – wiara nie jest jednorazowym aktem, lecz ciągłym wysiłkiem. Musimy prosić Boga o stałość w wierze i o to, by nie dał nam zboczyć z prostej ścieżki po tym, jak nas na nią wyprowadził.