ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 175

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• اتْلُ หมายถึง จงอ่าน หรือ จงเล่า
• نَبَأَ หมายถึง ข่าวคราว เรื่องราว
• آيَاتِنَا หมายถึง โองการทั้งหลายของเรา หลักฐานและข้อพิสูจน์ต่างๆ
• فَانْسَلَخَ หมายถึง ถอนตัวออก หลุดออก เปรียบเสมือนงูลอกคราบของมัน
• فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ หมายถึง ชัยฏอนได้ตามติดเขา และครอบครองเขา
• الْغَاوِينَ หมายถึง พวกที่หลงผิด ผู้ที่สูญเสีย

คำอธิบายโองการ:

โอ้ท่านเราะสูล จงเล่าแก่ประชาชาติของท่านถึงเรื่องราวของชายคนหนึ่งจากวงศ์วานอิสรออีล (บะลาอัม บิน บาอูรอ) ซึ่งเราได้ประทานโองการและหลักฐานต่างๆ ของเราแก่เขา เขาได้เรียนรู้และเข้าใจในสิ่งเหล่านั้นเป็นอย่างดี แต่เขากลับไม่ปฏิบัติตาม ไม่นำความรู้ของเขาไปใช้ให้เกิดประโยชน์ กลับละทิ้งและถอนตัวออกจากโองการเหล่านั้นด้วยการปฏิเสธศรัทธา ประหนึ่งงูที่ลอกคราบออกจากผิวของมันโดยไม่เหลือสิ่งใดติดตัวเลย

เมื่อเขาเป็นเช่นนั้น ชัยฏอนจึงได้ตามติดเขาและครอบงำเขาได้สำเร็จ ทำให้เขากลายเป็นผู้ที่หลงผิดและพินาศ หลังจากที่เคยเป็นผู้ที่ได้รับคำแนะนำและอยู่ในหนทางที่ถูกต้องมาก่อน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขาฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้าของเขา และเชื่อฟังชัยฏอน แม้เขาจะมีความรู้ แต่ความรู้ของเขากลับไม่เป็นประโยชน์แก่เขาเลย เพราะเขาขาดความจริงใจและการปฏิบัติตาม

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความรู้เพียงอย่างเดียวยังไม่เพียงพอ หากปราศจากการปฏิบัติตาม ความรู้ที่ไม่ได้นำไปปฏิบัติจะกลายเป็นหลักฐานที่กล่าวโทษเจ้าของความรู้ในวันกิยามะฮ์
2. การละทิ้งความจริงหลังจากที่ได้รู้แล้วนั้น เป็นสาเหตุให้ชัยฏอนสามารถครอบงำบุคคลนั้นได้ และนำเขาไปสู่ความหลงผิดในที่สุด
3. โองการนี้เป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้รู้ทั้งหลาย ว่าอย่าให้ความรู้กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เขาหยิ่งผยองหรือละเลยการปฏิบัติ เพราะอาจนำไปสู่ความหายนะได้
4. การยึดมั่นในคำสั่งของพระเจ้าและการห่างไกลจากชัยฏอน คือหนทางแห่งความรอดพ้น ส่วนการละเลยและฝ่าฝืน คือหนทางแห่งความพินาศ
5. เราไม่ควรประมาทในความมั่นคงของตนเองบนหนทางที่ถูกต้อง เพราะบุคคลที่เคยได้รับความรู้และอยู่ในหนทางที่ถูกต้องก็สามารถพลิกกลับไปสู่ความหลงผิดได้ หากเขาไม่รักษาและปกป้องศรัทธาของตน