စူရာ အလ်-အာအ်ရာဖ် — အာယာသ် 175

၁။ ကမ္မဋ္ဌာန်းအဓိပ္ပာယ်ရှင်းလင်းချက်

• وَاتْلُ (ဝါတ်လု) — ဖတ်ကြားပါ၊ ပြောပြပါ၊ ပြန်လည်ရွတ်ဆိုပါ။
• نَبَأَ (နဗအ) — သတင်း၊ အဖြစ်အပျက်၊ သတင်းအချက်အလက်။
• آيَاتِنَا (အာယာသိနာ) — ငါအရှင်မြတ်၏ သက်သေလက္ခဏာများ၊ ကျမ်းတော်မြတ်၏ အဆုံးအမများ။
• فَانسَلَخَ (ဖန်စလခ) — ခွာထွက်သွားသည်၊ ဖယ်ရှားလိုက်သည်၊ ချွတ်လိုက်သည်။
• فَأَتْبَعَهُ (ဖအတ်ဗအဟု) — သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါစေခဲ့သည်၊ သူ့ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။
• الْغَاوِينَ (အလ်ဂါဝီးန) — လမ်းလွဲသူများ၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသူများ။

၂။ အာယသ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

အို—တမန်တော်မုဟမ္မဒ်(ဆွ)၊ အသင်သည် မိမိ၏အသင်းသားများအား အစ္စရာအီလ်လူမျိုးထဲမှ လူတစ်ဦး၏ သတင်းအဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြပါ။ ထိုသူအား ငါအရှင်မြတ်သည် မိမိ၏ သက်သေလက္ခဏာများနှင့် အဆုံးအမများကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအဆုံးအမများကို သိရှိပြီး အမှန်တရားကို နားလည်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့မကျင့်သုံးခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအဆုံးအမများမှ ခွာထွက်သွားခဲ့သည်။ မြွေသည် မိမိ၏အရေခွံကို ချွတ်လိုက်သကဲ့သို့ သူသည် ထိုအဆုံးအမများကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရှိုင်သွာန်သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး သူနှင့် အဖော်အဖက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရလဒ်အားဖြင့် သူသည် လမ်းမှန်ကို ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လမ်းလွဲသူများ၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤအာယသ်တော်သည် အသိပညာရှင်များအတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ အသိပညာကို ရရှိပြီး လက်တွေ့မကျင့်သုံးခြင်းထက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု မရှိနိုင်ပါ။ အသိပညာသည် မိမိအတွက် အကျိုးမဖြစ်ဘဲ အန္တရာယ်ဖြစ်လာသောအခါ ၎င်းသည် အကြီးမားဆုံး ပျက်စီးမှုပင်ဖြစ်သည်။

၃။ ဤအာယသ်တော်မှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် သင်ခန်းစာများ

၁။ အစ္စလာမ်သာသနာတော်သည် အသိပညာကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ သို့သော် အသိပညာကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန်လည်း လိုအပ်သည်။ သိရုံဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ ကျင့်သုံးရန်လည်း လိုအပ်သည်။

၂။ ကုရ်အာန်ကျမ်းတော်မြတ်သည် လူသားများအား လမ်းမှန်ကို ညွှန်ပြပေးသည်။ သို့သော်