Əraf surəsi — Ayə 5

Kəlmələrin mənaları:

• Dəva – burada "söz, çağırış, yalvarış" mənasındadır.
• Bə's – əzab, cəza, müsibət deməkdir.
• Zalim – haqqı batilə qarışdıran, öz nəfsinə zülm edən, Allahın əmrlərini pozan deməkdir.

Təfsir:

Bu ayə, əvvəlki ümmətlərin və keçmiş qövmlərin halını bizə xəbər verir. Onlara peyğəmbərlər gəldi, Allahın ayələri oxundu, xəbərdarlıqlar edildi, lakin onlar inad edib haqqı qəbul etmədilər. Nəhayət, Allahın əzabı onlara gəldiyi zaman – istər zəlzələ, istər fəryad, istərsə də başqa bir müsibət şəklində – onların yeganə sözü və etirafı bu oldu: "Biz doğrudan da zalım idik!"

Bu etiraf, onların öz günahlarını, küfrlərini və Allahın əmrlərinə qarşı çıxdıqlarını etiraf etmələri idi. Lakin bu etiraf artıq fayda vermədi, çünki imtahan vaxtı keçmişdi, tövbə qapısı bağlanmışdı. Onlar dünyada ikən iman gətirə bilərdilər, amma əzab gələndən sonra iman gətirmək və etiraf etmək onları xilas edə bilməzdi.

Bu ayədən bizə böyük bir ibrət dərsi var: İnsan Allahın əmrlərinə tabe olmalı, peyğəmbərlərin çağırışına cavab verməli və günahlardan çəkinməlidir. Tövbə qapısı açıq ikən, həyatımızda ikən Allaha üz tutmalı, günahlarımıza peşiman olub Ona sığınmalıyıq. Əzab gəlməzdən əvvəl oyanmalı və özümüzü islah etməliyik.

Ey mömin qardaş və bacılar! Bu ayə bizə xatırladır ki, Allah rəhmlidir və tövbə edənləri bağışlayır, lakin əzab gəldikdən sonra edilən etiraf fayda verməz. Gəlin, bu günü fürsət bilək, namazımıza, orucumuza, əməllərimizə diqqət edək və Allahın razılığını qazanmağa çalışaq. Çünki axirət günü heç kəsə "kaş ki, dünyada ikən tövbə edəydim" demək fayda verməyəcək. Allah hamımızı haqq yolda sabit qərar etsin, bizi zalımlardan deyil, möminlərdən yazsın. Amin!