Аль-Араф сүресі — Аят 5

1. Қиын сөздердің мағынасы:

— «دَعْوَاهُمْ»: олардың айтқан сөзі, шақыруы, жалбарынуы.

— «بَأْسُنَا»: Біздің азабымыз, қаһарымыз.

— «ظَالِمِينَ»: өздеріне зұлымдық жасаушылар, күнәһарлар.

1. Аяттың тәпсірі:

Оларға Біздің азабымыз келген кезде, олардың айтқан сөзі тек «Шынында, біз өзімізге зұлымдық жасаушылар болдық» дегендері ғана болды. Яғни, азап келген сәтте олардың жалбарынып айтқаны — күнәларын мойындап, қателіктерін мойындау ғана еді. Олар Аллаһқа күпірлік етіп, өздеріне зұлымдық жасағанын мойындады. Бірақ бұл мойындау оларға ешқандай пайда бермеді, өйткені ол уақытта тәубе есігі жабылып, азап келгеннен кейінгі өкініш қабылданбайды. Олар бұрын пайғамбарларды жалғанға шығарып, иман келтірмеген еді, ал енді азапты көргенде ғана мойындады. Бұл — адам баласының әлсіздігі мен ақиқатты кеш түсінетінінің айғағы.

1. Аяттан алынатын пайдалы қорытындылар:

— Аллаһтың азабы келгенде тәубе етудің пайдасы жоқ, сондықтан әркім өмірінде денсаулығы мен мүмкіндігі бар кезде тәубеге келуі керек.

— Адам өз күнәсін мойындап, Аллаһқа қайтуы — құтқарылудың жолы, бірақ оны кешіктірмей жасау керек.

— Бұл аят бізге Аллаһтың әділдігін және Оның азабының шындығын еске салады, сондықтан біз әрдайым сақ болып, иманды берік ұстауымыз керек.

— Құран Кәрімнің әрбір аяты — адамзатқа берілген үлкен ескерту мен нұсқаулық. Оны оқып, ойланып, өмірімізді соған сай ету — бақыттың кепілі.